Tarih Ders Planı Örnekleri: Etkili Planların Özellikleri
Etkili bir tarih ders planı örneği, gözlemlenebilir bir öğrenme hedefini, hedefe yönelik etkinlikleri, göreve uygun tarihsel kanıtı ve aynı öğrenmeyi görünür kılan değerlendirmeyi tek bir tutarlı tasarımda birleştirir. Bir örneğin gücü, bu dört parçanın yalnızca bulunmasına değil, aynı tarihsel öğrenmeyi birbirini destekleyecek biçimde geliştirmesine ve görünür kılmasına bağlıdır.
Tarih ders planında dört parçalı uyum haritası
Bir plan örneğini değerlendirirken dört bileşeni ayrı kutular olarak değil, aynı öğrenme amacını taşıyan bir zincir olarak okuyun. Her adım, bir sonraki adımın neyi mümkün kılması gerektiğini açıklar.
- 1 · Öğrenme hedefi Öğrenci neyi anlayacak veya gösterecek? Hedef, beklenen tarihsel anlayışı ya da akıl yürütmeyi gözlemlenebilir bir öğrenci eylemiyle tanımlar.
- 2 · Etkinlikler ve akış Öğrenci bu hedefe nasıl çalışacak? Etkinlikler, hedefin gerektirdiği düşünmeyi uygulama fırsatı verir ve öğrenmeyi adım adım geliştirir.
- 3 · Kaynaklar ve kanıt Öğrenci hangi kanıtla akıl yürütecek? Kaynaklar tarihsel göreve, öğrenci düzeyine ve gereken yorumlama ya da karşılaştırma işine uygun olmalıdır.
- 4 · Değerlendirme Hedeflenen öğrenme nasıl görünür olacak? Değerlendirme, yalnızca görevin tamamlanmasını değil, hedefte belirtilen tarihsel öğrenmenin öğrenci yanıtında ortaya çıkıp çıkmadığını kontrol eder.
Ana kontrol: Hedef, etkinlik, kanıt ve değerlendirme aynı tarihsel göreve yöneliyorsa plan uyumludur; parçalardan biri farklı bir bilgi veya beceriyi öne çıkarıyorsa planın bütünlüğü zayıflar.
Dersin konusu, sınıf düzeyi, öğrenci ihtiyaçları ve öğretim yaklaşımı değişebilir; aşağıdaki bölümler bu dört bileşenin işlevini ve aralarındaki uyumun farklı tarih dersi örneklerinde nasıl korunacağını gösterir.
İçindekiler
Etkili Bir Tarih Ders Planı Örneği Neleri İçerir
Etkili bir tarih ders planı örneği, dört temel bileşeni açıkça ortaya koyar: öğrenme hedefi, ders akışı ve etkinlikler, tarihsel kanıt ve değerlendirme.
Bu plan ögeleri, işlevleri aynı hedeflenen öğrenme etrafında uyumlandığında en kullanışlı hale gelir.
Her ders bileşeninin ayrı bir işlevi vardır ancak her biri, diğer bileşenlerle aynı tarihsel görevi ve öğrenme hedefini desteklemelidir.
Daha geniş kapsamlı tarih ders planlarında, içerik ve biçim konuya, öğrencilere ve öğretim yaklaşımına göre değişebilir; bu durum işlevsel uyum gerekliliğini değiştirmez.
Örneğin, öğrencilerin bir olaya ilişkin yorumların neden farklılaştığını açıklamaları bekleniyorsa, etkinlikler onları karşıt kaynakları incelemeye yönlendirebilir; değerlendirme ise açıklamalarında bu tarihsel kanıtı kullanmalarını ister.
Bütünlük, plan ögelerinin birlikte çalışması anlamına gelir; yalnızca ayrı alanların doldurulmuş olması değil.
Dört bileşen, her birinin yerine getirdiği işlev ve uyumu nasıl desteklediği açısından incelenebilir:
- Öğrenme hedefi: öğrencilerin göstermeleri beklenen tarihsel anlayışı veya yeteneği belirtir; diğer bileşenlere ortak bir öğrenme hedefi sunar.
- Ders akışı ve etkinlikler: öğrencilerin tarihsel görevle etkileşime geçtiği öğrenci etkinliklerini düzenler; her etkinlik hedefe yönelik ilerlemeyi destekler.
- Tarihsel kanıt ve kaynaklar: öğrencilerin inceleyip tarihsel akıl yürütme için kullandıkları materyali sağlar; kanıt, hem etkinlik hem de hedeflenen öğrenmeyle ilgili olmalıdır.
- Değerlendirme: öğrencilerden hedeflenen anlayışı veya yeteneği, hedef ve önceki çalışmayla uyumlu bir şekilde göstermelerini isteyerek öğrenmeye ilişkin kanıt sunar.
Açıklamalı örnek, bu bileşenlerin bir ders tasarımı içinde nerede yer aldığını belirler ve konumları ile bağlantılarının aynı planın parçaları olarak nasıl okunabileceğini gösterir.
Net Bir Tarihsel Odak ve Öğrenme Hedefi
- Tarihsel odak
- Dersin konusunu, bağlamını veya tarihsel sorusunu belirler; yani öğrencilerin hangi tarihsel alan üzerinde çalışacağını sınırlar.
- Öğrenme hedefi
- Öğrencinin göstermesi beklenen belirli anlayışı veya beceriyi, gözlemlenebilir bir eylemle ifade eder.
- Öğrenme kanıtı
- Öğrencinin hedeflenen anlayışı ya da akıl yürütmeyi gerçekten gösteren yanıtı veya ürünüdür; yalnızca konunun işlenmiş olması öğrenme kanıtı sayılmaz.
Eşleştirilmiş bir örnek, konu alanını gözlemlenebilir bir öğrenme talebine bağlayarak bu ayrımı somut hale getirir.
Örneğin, tarihsel odak aynı olaya ilişkin anlatıların neden farklılaştığını sorgulayabilir; öğrenme hedefi ise öğrencilerden iki anlatıyı karşılaştırmalarını ve bakış açısı farklılıklarının yorumlarını nasıl etkilediğini açıklamalarını ister.
Gözlemlenebilir sonuç, öğrencinin kanıta dayalı karşılaştırması ve açıklamasıdır; ancak uygun bir hedef konuya, müfredata, öğrenci düzeyine ve mevcut ders süresine göre değişebilir.
Beklenen bu öğrenme kanıtı, daha sonra öğrencilerin hangi tarihsel kanıtı inceleyeceğine ve değerlendirmenin onlardan ne göstermelerini istediğine yön verir.
Diyagram, tarihsel soruyu öğrenme hedefinden ayırır ve her ikisinin dersten beklenen öğrenci kanıtıyla bağlantısını gösterir.
Hedefi Destekleyen Etkinlikler ve Ders Akışı
Etkili bir etkinlik akışı, her bir öğrenci etkinliğini öğrenme hedefini destekleyecek ve öğrencileri sonraki çalışmaya hazırlayacak şekilde sıralar.
Her aşama, ders akışı içinde izole bir görev olarak değil, belirgin bir öğrenme işlevine sahiptir.
Sıralama, öğrencilerin başlangıç yöneliminden tutarlı bir şekilde tarihsel kanıt çalışmasına ve ardından senteze doğru ilerlemesine yardımcı olmalıdır.
Öğretmen rolü bağlamı oluşturabilir ve tarihsel görevi çerçevelendirebilir; öğrenci rolü ise tarihsel kanıtı incelemeye ve hedefe bağlı bir yanıt oluşturmaya yönelir.
Geçişler, bir öğrenme etkinliğini diğerine bağlamalı; zamanlama ise herhangi bir süreyi evrensel kabul etmeden hedeflenen çalışma için yeterli alan sağlamalıdır.
Uygun zamanlama dersin amacına, öğrenci ihtiyaçlarına, mevcut süreye ve öğretim yaklaşımına göre değişir.
Aşağıdaki temsili akış, üç öğrenme işlevini düzenleyerek sıralamalarının hedefe yönelik tutarlı bir ilerlemeyi neden destekleyebileceğini gösterir:
- Yönelim ve bağlam: öğretmen tarihsel soruyu ve ilgili bağlamı çerçevelendirir; öğrenciler araştıracakları konuyu belirler.
- Kanıt çalışması: öğrenciler ilgili tarihsel kanıtı inceler ve karşılaştırır; belirtilen öğrenme hedefi için gereken akıl yürütmeyi geliştirir.
- Sentez ve yanıt: öğrenciler kanıt ve akıl yürütmelerini, hedeflenen öğrenmeyi gösteren bir yanıtta bir araya getirir.
Bu üç aşamalı ilerleme açıklayıcıdır, evrensel değildir; etkinlikler ve zamanlama değişebilir ancak işlevleri hedefe bağlı kalır.
Daha kapsamlı tarih dersi planlaması, bu örnek düzeyindeki akışın ötesine uzanır.
Görsel, tutarlı bir etkinlik akışının öğrenme hedefini öğrenci eylemleri ve kanıt kullanımıyla nasıl ilişkilendirdiğini gösterir; akışı zorunlu bir şablon olarak sunmaz.
Tarihsel Görevle Eşleştirilmiş Kaynaklar ve Kanıt
Bir kaynak, özellikleri tarihsel göreve ve öğrenci bağlamına uyduğunda tarih dersi için kullanışlıdır; bu uyum, öğrencilerin öğrenme hedefinin gerektirdiği akıl yürütme için tarihsel kanıtı kullanmasına olanak tanır.
İlgi, materyali öğrencilerin ele aldığı soruya bağlarken; menşe, kaynağın kökenini ve bağlamını belirler.
Erişilebilirlik, karmaşıklık ve kanıt olarak kullanılabilirlik, öğrencilerin o belirli görev için kaynakla anlamlı bir şekilde çalışıp çalışamayacağını belirler.
Gereken kanıt, tarihsel konu aynı kalsa bile değişebilir; çünkü farklı görevler öğrenci yorumuna farklı talepler yükler.
Örneğin, bir bakış açısını belirlemek net bir perspektife sahip bir kaynak gerektirebilir; bakış açılarını karşılaştırmak anlamlı bir karşılaştırma temeli sağlayan materyal gerektirir; bir iddiayı doğrulamak kaynaklar arasında incelenebilecek kanıt gerektirir; tartışma yürütmek ise bir konumu destekleyebilecek veya sorgulayabilecek bir kanıt seti gerektirir.
Öğretimsel uygunluk bu nedenle, öğrencilerin kanıtla ne yapması gerektiğine ve onu yorumlama kapasitelerine bağlıdır; yalnızca özgünlüğe değil.
Bu beş özellik, kaynağın niteliklerini öğrencilerin gerçekleştirmesi gereken akıl yürütmeye bağlayarak kaynak-görev uyumunu değerlendirmeye yardımcı olur:
- İlgi: kaynak, tarihsel soruyu veya konuyu, öğrencilerin hedeflenen görev için kullanabileceği kanıtı sağlayacak kadar yakından ele alır.
- Menşe: kaynağın kökeni, kaynağı oluşturan kişi veya kurumu, zamanı veya bağlamı hakkındaki bilgi, öğrencilere kanıtın nasıl ve neden üretildiğini değerlendirme temeli verir.
- Erişilebilirlik: kaynak, hedeflenen öğrencilerin mevcut destekle inceleyebileceği bir biçimde sunulur; böylece erişim, tarihsel görevle etkileşimi engellemez.
- Karmaşıklık: kaynak, öğrencilere ve göreve uygun yorumlama talepleri getirir; daha yüksek karmaşıklık öğrencileri zorlayabilir ancak doğası gereği daha uygun değildir.
- Kanıtsal kullanışlılık: kaynak, öğrencilerin görevin gerektirdiği şekilde yorumlayabileceği, karşılaştırabileceği, doğrulayabileceği veya bir argümanda kullanabileceği materyal sağlar.
Açıklamalı örnek, bir tarihsel kaynağın belirli bir öğrenci görevine uygunluğu değerlendirilirken menşe, görev ilgisi, erişilebilirlik, karmaşıklık ve potansiyel kanıt kullanımının birlikte nasıl incelenebileceğini gösterir.
Hedeflenen Öğrenmeyle Eşleştirilmiş Değerlendirme
Değerlendirme, öğrenme hedefinde belirtilen ve ders etkinlikleri yoluyla çalışılan tarihsel öğrenmenin aynısına ilişkin kanıt ortaya çıkarmalıdır.
Öğrenci yanıtı veya ürünü, gözlemlenebilir öğrenci kanıtını sağlar; değerlendirme ölçütü ise bu yanıtta neyin inceleneceğini belirler.
Uyum bu nedenle, değerlendirmenin yalnızca görev tamamlamayı kaydetmek yerine hedeflenen tarihsel bilgiyi veya tarihsel akıl yürütmeyi kontrol edip etmediğine bağlıdır.
Değerlendirme ölçütü, beklenen öğrenci kanıtını öğrenme hedefinin bir yorumuna bağlamalıdır.
Örneğin, öğrenciler tarihsel anlatıları karşılaştırma alıştırması yapmışsa ve hedef onlardan perspektiflerin nasıl farklılaştığını açıklamalarını istiyorsa, değerlendirme anlatılardan kanıtlarla desteklenen bir karşılaştırma talep edebilir ve yanıtın ilgili farklılıkları belirleyip bu kanıtı kullanarak açıklayıp açıklamadığını kontrol edebilir.
Bu hedeften kanıta örneği, değerlendirme tekniklerini sıralamak yerine değerlendirme uyumunu göstermektedir:
Karşılaştırma etkinliğini tamamlamak tek başına hedeflenen öğrenmeyi göstermez; yorum, öğrenci yanıtının değerlendirme ölçütü karşısında ne gösterdiğine bağlıdır.
Diyagram, bu ilişkiyi öğrenme hedefinden gözlemlenebilir öğrenci kanıtına ve uyumlu değerlendirme kontrolüne kadar izler.
Parçaların Bütünleşik Bir Tarih Ders Planı Örneğinde Birlikte Çalışması
Bütünleşik bir tarih ders planı, öğrenme hedefi, etkinlikler, kaynaklar ve değerlendirme aynı hedeflenen tarihsel öğrenmeyi içsel bir çelişki olmaksızın desteklediğinde tutarlılık kazanır.
Uyum bu nedenle parçalar arasındaki ilişkilerle ilgilidir, yalnızca her bir bileşenin mevcut olmasıyla değil.
Bir plan dört bileşenin tamamını içerebilir ancak öğrencileri farklı tarihsel görevlere veya öğrenme kanıtlarına yönlendiriyorsa yine de uyumsuz olabilir.
Dört ölçüt, bütünleşik bir plandaki bu uyum ilişkilerini değerlendirmeye yardımcı olur.
Her ölçüt, bileşenler arasındaki bir bağlantıyı ve bunun ders için anlamını kontrol eder; her bağlantının göreli önemi, hedefe, öğrencilere, mevcut süreye ve öğretim bağlamına göre değişebilir.
- Hedef-etkinlik uyumu: etkinlikler öğrencilere öğrenme hedefinin gerektirdiği bilgiyi veya tarihsel akıl yürütmeyi uygulama fırsatı verir; aksi halde ders çalışması öğrencileri hedeflenen öğrenmeyi göstermeye hazırlamayabilir.
- Kaynak-görev uyumu: kaynaklar öğrencilerin tarihsel görev için kullanabileceği tarihsel kanıtı sağlar; zayıf eşleşmiş kanıt, görevin gerektirdiği yorumlama, karşılaştırma, doğrulama veya tartışmayı sınırlayabilir.
- Etkinlik-değerlendirme sürekliliği: değerlendirme, öğrencilerin etkinlikler aracılığıyla geliştirme fırsatı bulduğu bilgi veya akıl yürütmeyi kontrol eder; böylece ortaya çıkan öğrenci yanıtı ilgili öğrenme kanıtını sağlayabilir.
- Akış uygulanabilirliği: planlanan etkinlikler, kaynak çalışması ve değerlendirme mevcut süre ve öğrenci bağlamı içinde uygulanabilir kalır; uygulanabilirlik bu nedenle belirli dersin taleplerine bağlıdır, tek bir evrensel akışa değil.
Uyumlu ve uyumsuz planı karşılaştırın
Uyumlu plan
Öğrencilerden iki anlatının neden farklılaştığını açıklamalarını isteyen hedef; ilgili kaynakları karşılaştıran etkinlikler ve farklı perspektifleri tarihsel kanıtla açıklamayı isteyen bir değerlendirmeyle desteklenir.
Uyumsuz plan
Aynı hedef, ağırlıklı olarak tarihleri hatırlatmaya dayanan etkinlikler ve yalnızca olgusal hatırlamayı kontrol eden bir değerlendirmeyle eşleşirse hedefteki tarihsel akıl yürütme görünür olmaz.
Bütünleşik bir plan, bileşenlerinin varlığıyla değil, aralarındaki ilişkinin tutarlılığıyla değerlendirilmelidir.
Diyagram, hedef, etkinlikler, kaynaklar ve değerlendirmeyi hedeflenen tarihsel öğrenme etrafında haritalandırarak bütünleşik plan genelindeki uyum ilişkilerini görünür kılar; bunları bir puanlama sistemine dönüştürmeksizin.
Tarih Ders Planı Örneklerinde Yaygın Değişiklikler
Tarih ders planı örnekleri, öğretimsel özellikleri açısından büyük ölçüde farklılaşabilir; ancak aynı temel gerekliliği korur: öğrenme hedefi, etkinlikler, kanıt ve değerlendirmenin amaçlı biçimde uyumlanması.
Öğretim yaklaşımı, tarihsel kanıt kullanımı ve öğrenci düzeyi ve ihtiyaçları, dersin nasıl düzenlendiğini ve öğrencilerin ne yaptığını değiştirebilir.
Öğrenme hedefi, etkinlikler, kaynaklar ve değerlendirme yine de aynı hedeflenen tarihsel öğrenmeyi desteklemelidir.
Öğretim yaklaşımı, etkinlik modelini ve öğretmen rehberliği ile öğrenci bağımsızlığı arasındaki dengeyi değiştirebilir; tarihsel kanıt ise tarihsel görev ve değerlendirmeye yerleştirilmiş kaynak kullanımını ve akıl yürütme talebini değiştirebilir.
Sınıf düzeyi ve önceki öğrenmeyle ilişkili farklılıklar da dahil olmak üzere öğrenci düzeyi ve ihtiyaçları, evrensel bir sınıf kuralı oluşturmaksızın destekleme, kaynak talepleri veya beklenen bağımsızlıkta değişiklikler gerektirebilir.
Bunlar işlevsel değişikliklerdir çünkü öğrencilerin ders hedefine nasıl çalıştığını etkilerler; şablon düzenindeki yüzeysel farklılıklar tek başlarına ders tasarımında anlamlı bir fark oluşturmaz.
Tarih öğretim yöntemi seçimine ilişkin kararlar, bu örnekteki değişiklik çerçevesinden daha geniş bir yöntem seçimi bağlamına aittir.
Aşağıdaki gruplandırma, uyumu sabit tutarken ders tasarımını önemli ölçüde değiştirebilecek üç boyutu ayırır.
Boyutlar hiyerarşik değildir ve önemleri dersin amacına, kanıt taleplerine ve öğrenci bağlamına bağlıdır.
- Öğretim yaklaşımı: etkinliklerin modeli, öğretmen rehberliği ve öğrenci bağımsızlığı değişebilir; ancak etkinlikler öğrenme hedefi ve hedeflenen tarihsel görevle uyumlu kalmalıdır.
- Tarihsel kanıt: kaynakların türü, miktarı veya kullanımı akıl yürütme talebine göre değişebilir; ancak kanıt görev için uygun kalmalı ve değerlendirmenin öğrencilerden göstermesini istediği şeyle bağlantılı olmalıdır.
- Öğrenci karmaşıklığı: destekleme, kaynak karmaşıklığı ve öğrenci bağımsızlığı sınıf düzeyine, önceki öğrenmeye ve öğrenci ihtiyaçlarına uyum sağlayabilir; ancak ders hedefi, etkinlikler ve değerlendirme o öğrenci bağlamı için tutarlı kalmalıdır.
Sorgulamaya Dayalı Örnekler Tarihsel Sorular, Kanıt ve Araştırma Kullanır
Sorgulamaya dayalı bir tarih dersi örneği, "İki kişi aynı tarihsel olayı neden farklı tanımladı?" sorusunu sorabilir.
Öğrenciler, önceden belirlenmiş bir yanıtla başlamak yerine, birbirine zıt birkaç birincil belgeyi inceleyerek bu tarihsel soruyu araştırır.
Sorgulama, dikkati farklı yorumları destekleyebilecek kanıtlara yöneltir ve öğrencilere her anlatının nasıl üretildiğini araştırmak için bir neden verir.
Bu örnek kapsamında öğrenciler, her belgeyi kimin oluşturduğunu belirlemek için kaynak belirlemeyi ve belgenin üretildiği koşulları değerlendirmek için bağlamlandırmayı kullanır.
Ardından, kanıta dayalı bir yanıt oluşturmadan önce belgeler arasındaki uyuşmaları, farklılıkları ve çelişkileri karşılaştırmak için kaynaklar arası doğrulama kullanır.
Bu eylemler, tarihsel akıl yürütmeye odaklanan bir ders hedefini destekler; değerlendirme ise öğrenci yanıtının yorumunu gerekçelendirmek için ilgili kanıtı kullanıp kullanmadığını inceleyebilir.
Aşağıdaki sıralama, bu yerel sorgulama yapısını evrensel bir model olarak sunmaksızın göstermektedir.
- Tarihsel soru: aynı tarihsel olaya ilişkin iki anlatının neden farklı perspektifler sunduğunu araştırmak.
- Kanıt incelemesi: tarihsel soruyla ilgili iddialar ve ayrıntılar için birbirine zıt birincil belgeleri incelemek.
- Kaynak belirleme, bağlamlandırma ve kaynaklar arası doğrulama: her belgenin menşeini ve bağlamını değerlendirmek, ardından anlaşmaları, farklılıkları veya çelişkileri belirlemek için kanıtları karşılaştırmak.
- Kanıta dayalı yanıt: araştırmadan elde edilen ilgili kanıtları kullanarak tarihsel soruyu yanıtlayan gerekçeli bir sonuç geliştirmek.
Bu kompakt örnek, tarihsel bir sorunun araştırmayı, kanıt değerlendirmeyi ve gerekçeli bir yanıtı, tam tasarım sürecini tanımlamadan nasıl düzenleyebileceğini gösterir.
Daha kapsamlı sorgulamaya dayalı tarih dersi planlaması, bu örneğin ötesine geçerek bir sorgulamanın nasıl tasarlandığı ve yapılandırıldığına ilişkin kararları kapsar.
Birincil Kaynak Kullanan Örnekler Tarihsel Kanıt Analizine Odaklanır
Birincil kaynak merkezli bir tarih dersi örneği, "Hükümetler savaş zamanında halkın tutumlarını etkilemek için nasıl girişimde bulundu?" tarihsel sorusunu araştırmak için bir savaş zamanı propaganda afişi kullanabilir.
Öğrenciler birincil kaynağı tarihsel kanıt olarak inceler; belgeyi kendiliğinden açıklayıcı olarak ele almak yerine kaynağı oluşturan kişi veya kurumu, hedef kitlesini, menşeini ve tarihsel bağlamını değerlendirir.
Kaynak örneğe uygundur çünkü görsel iddiaları ve bağlamı, belirli bir perspektifin nasıl iletildiğine ilişkin analizi destekleyebilir.
Analiz yönergesi, öğrencilerden kaynaktaki ilgili ayrıntıları belirlemelerini ve bu ayrıntıların kaynağı oluşturan kişi veya kurum, hedef kitle, amaç ve tarihsel bağlamla nasıl ilişkili olduğunu yorumlamalarını ister.
Öğrenciler daha sonra afişteki belirli kanıtlarla desteklenen bir öğrenci yorumu geliştirir; bu, değerlendirmeye ders hedefinin hedeflediği tarihsel akıl yürütmenin gözlemlenebilir kanıtını verir.
Destek miktarı ve kaynağın karmaşıklığının öğrencilere ve göreve uyum sağlaması gerekebilir.
Özgünlük, ögenin bir birincil kaynak olduğunu tesis eder; öğretimsel uygunluk ise tarihsel soruyu ve gerekli kaynak analizini destekleyip destekleyemeyeceğine bağlıdır.
Örnek blok, bir birincil kaynağın bir analiz yönergesine, öğrenci yorumuna ve öğrenme kanıtına bağlanarak nasıl bir öğrenme görevine dönüştüğünü izler:
Bu örnek, eksiksiz bir birincil kaynak pedagojisinden ziyade kaynak, görev, yorum ve değerlendirme arasındaki öğretimsel ilişkiye odaklanır.
Birincil kaynak kullanılan tarih derslerinin planlanması, kaynak seçimi, analiz desteği ve görev tasarımı gibi daha kapsamlı kararları içerir.
İlkokul ve Lise Örnekleri Görev Karmaşıklığı ve Öğrenci Bağımsızlığı Açısından Farklılaşır
İlkokul ve lise tarih ders planı örnekleri, bilişsel talep, kaynak karmaşıklığı, destekleme, öğrenci bağımsızlığı ve çıktı karmaşıklığı açısından farklılık gösterebilir ancak aynı uyum gerekliliğini korur.
Ders hedefi, tarihsel kanıt, etkinlikler ve değerlendirme, öğretmen desteğinin düzeyi veya görev karmaşıklığı değişse bile aynı tarihsel akıl yürütmeyi desteklemelidir.
Sınıf düzeyi bu nedenle, her öğrencinin ne yapabileceğine dair sabit bir kural oluşturmaktan ziyade, dersin belirli bir öğrenci grubu için nasıl yapılandırıldığını etkiler.
Aynı tarihsel hedef, farklı destek düzeyleri
İlkokul örneği
Öğrenciler daha sınırlı ve erişilebilir kaynaklarla, yönlendirici sorularla ve öğretmen modellemesiyle çalışabilir. Seçilmiş alıntılar, kelime bilgisi desteği veya yapılandırılmış yanıt çerçevesi kullanılabilir; değerlendirme yine de öğrenciden ilgili kanıta dayalı kısa bir açıklama isteyebilir.
Lise örneği
Öğrenciler daha karmaşık veya çelişkili kaynaklarla, daha az doğrudan destekle ve kanıt seçme ile değerlendirmede daha fazla bağımsızlıkla çalışabilir. Bilişsel talep karşılaştırma, kaynaklar arası doğrulama veya genişletilmiş tarihsel akıl yürütmeyle artabilir; çıktı daha kapsamlı, kanıta dayalı bir argüman olabilir.
Kaynak karmaşıklığı, destek, bağımsızlık ve çıktı karmaşıklığındaki bu farklılıklar evrensel olmaktan ziyade koşulludur çünkü aynı sınıf düzeyindeki öğrenciler farklı düzeylerde destek ve zorluk gerektirebilir.