Bir Tarih Ders Planı Nasıl Farklılaştırılır

Bir tarih ders planını farklılaştırmak için önce öğrencinin belirli öğrenme engelini belirleyin; ardından ortak tarihsel öğrenme hedefini ve gereken akıl yürütmeyi sabit tutarken erişim koşullarını, görev karmaşıklığını, destek düzeyini, bağımsızlığı veya yanıt biçimini ayarlayın. Etkili uyarlama öğrencinin yerine düşünmez; ilgisiz engeli azaltır ve öğrencinin kanıtı seçme, yorumlama ve açıklama sorumluluğunu korur.

Bu yüzden farklılaştırma, öğrencilerin bir tarih dersiyle etkileşim biçimini öğrenme ihtiyaçlarına göre uyarlar; her öğrenci için ayrı bir öğrenme hedefi gerektirmez.

Uygulamadaki başlangıç noktası öğrencinin önündeki engeldir: dersin gerektirdiği tarihsel bilgiye veya tarihsel akıl yürütmeye erişimi sınırlayan şeyi belirleyin, ardından ilgili koşulu uyarlarken bu ortak öğrenme hedefini koruyun.

Uyarlama, temel tarih öğrenimini ortadan kaldırmadan destek miktarını, görev zorluğunu veya öğrenciden beklenen bağımsızlığı değiştirebilir.

Uygun uyarlama belirli engele, göreve, öğrencinin ön bilgisine ve sınıf bağlamına bağlıdır.

Örneğin, bir tarih dersi öğrencilerden bir yorumu desteklemek için tarihsel bir metindeki kanıtları kullanmalarını istiyorsa, bir öğrenci özgün metin üzerinden çalışabilirken bir başkası aynı kanıtı açıklamalı sözcüklerle veya rehberli bir yönergeyle alabilir.

Her iki öğrenci de aynı tarihsel akıl yürütme hedefine doğru çalışmaya devam edebilir, bu yüzden bir sonraki karar, desteği seçmeden önce öğrencinin gerçek öğrenme ihtiyacını doğrulamaktır.

İçindekiler⌄

Dersi Farklılaştırmadan Önce Öğrencilerin Öğrenme İhtiyaçlarını Belirleyin

Yararlı farklılaştırma, bir öğrencinin ihtiyacını tek bir davranıştan veya etiketten yola çıkarak varsaymak yerine, kanıtların gösterdiği belirli öğrenme engelini belirlemekle başlar.

Yakın tarihli öğrenci çalışması, güncel bir değerlendirme, varsa belgelenmiş destek ihtiyaçları ve planlanan tarih görevinin gözlemlenmesi tanılayıcı sinyaller sağlayabilir; her sinyal, öğretimsel bir karar verilmeden önce görevin gereklilikleriyle karşılaştırılarak kontrol edilmelidir.

Gözlenen durum

Bir öğrencinin tarihsel bir kaynağı yorumlamakta zorlanması, tek başına güçlüğün nedenini göstermez.

Kontrol edilecek olası engeller

Eksik ön bilgi; bilinmeyen sözcükler veya başka bir dil gereksinimi; yüksek okuma gereksinimi; tarihsel akıl yürütme zorluğu; bağımsız çalışma ya da çok aşamalı görevi yönetme zorluğu.

Kanıtın anlamı

Beceri açığı ilgili beceriye, ön bilgi açığı eksik tarihsel bağlama işaret eder. Dil veya okuma gereksinimi ise öğrenci amaçlanan tarihsel akıl yürütmeyi yapabildiğinde bir erişim engeli olabilir.

Karar kuralı

Uyarlamayı geniş yetenek etiketlerine değil, öğrenci çalışması, değerlendirme ve görev gözlemiyle doğrulanan engele bağlayın.

Örneğin, iki öğrenci de yazılı bir kaynak analizi görevini eksik bırakmış olabilir: bir öğrencinin yakın tarihli çalışması kanıtı yorumlamada zorluk çektiğini düşündürebilirken, diğeri kanıtı sözlü olarak açıklayabilir ancak yazılı kaynağa erişmekte zorluk çekiyor olabilir.

İlk sinyal tarihsel akıl yürütme becerisinin kontrol edilmesini gerektirirken, ikincisi bir uyarlama seçmeden önce dil ve okuma gereksinimlerinin kontrol edilmesini gerektirir.

Bireysel öğrenme ihtiyaçları, dersleri sınıf düzeyine göre uyarlama sırasında ele alınan daha geniş gelişimsel farklılıklardan ayrı tutulmalıdır.

Tarih Öğrenme Hedefini Sabit Tutarken Erişimi Uyarlama

Bir uyarlama, erişim koşulları değişirken amaçlanan tarih öğrenme hedefinin referans noktası olarak kalması durumunda uyumludur.

Ölçüt, her öğrencinin aynı çalışmayı tamamlayıp tamamlamaması değil; öğrencinin hâlâ aynı temel tarih bilgisini veya tarihsel akıl yürütmeyi geliştirmesinin ya da göstermesinin gerekip gerekmediğidir.

Destek düzeyi, metin erişilebilirliği, görev aşamalandırma, yanıt biçimi, süre ve gruplama gibi özellikler, öğrenme hedefinin gerektirdiklerini ortadan kaldırmadan bir engeli azalttıklarında değişebilir.

Bir destek düzeneği öğrencinin kanıtlara erişme biçimini değiştirebilirken, farklı bir yanıt biçimi öğrencinin akıl yürütmeyi gösterme biçimini değiştirebilir; her ikisi de yalnızca gereken tarih bilgisi ve akıl yürütme hâlâ mevcut olduğunda uyumlu kalır.

Uyarlama bu yüzden, görevi tamamlamayı kolaylaştırıp kolaylaştırmadığına göre değil, öğrenme hedefine göre değerlendirilmelidir.

Pratik ölçütler, öğrencilerin öğrenmesi beklenen şeyi değiştirmeden hangi özelliğin değişebileceğini belirlemektir:

• Destek düzeyi: öğrencilerin gerçekleştirmesi beklenen tarihsel akıl yürütmeyi sağlamadan erişimi iyileştirdiklerinde ipuçları, modelleme veya destek düzenekleri ekleyin.
• Metin erişilebilirliği: öğrenme hedefi için gereken kanıt öğrencinin erişimine açık kaldığında kelime desteğini, biçimlendirmeyi veya bağlamsal yönlendirmeyi ayarlayın.
• Görev aşamalandırma: öğrencilerin görevin gerektirdiği temel tarihsel düşünmeyi yine de tamamlamaları gerektiğinde karmaşık bir görevi yönetilebilir aşamalara bölün.
• Yanıt biçimi: yeni biçim, amaçlanan tarih bilgisi veya akıl yürütmenin kanıtını hâlâ gerektirdiğinde öğrencinin yanıtını iletme biçimini değiştirin.
• Süre: ek süre, değerlendirilen veya geliştirilen öğrenme hedefinden ziyade göreve erişimi değiştirdiğinde mevcut süreyi ayarlayın.
• Gruplama: düzenleme, her öğrencinin geliştirmesi veya göstermesi beklenen akıl yürütmeyi ortadan kaldırmadığında öğrencilerin bağımsız, akranlarıyla veya öğretmen desteğiyle çalışıp çalışmadığını değiştirin.

Örneğin, öğrenme hedefi öğrencilerin tarihsel kanıtlardan bir yorum oluşturmasını gerektiriyorsa, bir öğrenciye kelime desteği sağlamak, o öğrencinin kanıtları yine de seçmesi ve yorumlaması gerektiğinde uyumludur; yorumun kendisini sağlamak, öğrencinin akıl yürütmesi gereken şeyi değiştirir.

Bu sabit öğrenme hedefi, Tarih derslerini planlama sırasında yararlı bir referans noktası sağlar, çünkü erişim koşulları, aynı görev koşullarını uyum ölçütü olarak görmeden ayarlanabilir.

Son kontrol, uyarlamanın, dersin geliştirmeyi amaçladığı tarihsel sonucu korurken ilgisiz bir engeli kaldırıp kaldırmadığıdır.

Tarih Görevlerini Karmaşıklığa, Desteğe ve Bağımsızlığa Göre Farklılaştırma

Farklılaştırılmış bir tarih görevi; birbiriyle ilişkili ancak birbirinden ayrı üç kaldıracı değiştirebilir: görev karmaşıklığı, destek ve bağımsızlık.

Bunlardan herhangi birini ayarlamak, görev gereksinimini veya öğrencilerin çalışma koşullarını değiştirir; ortak öğrenme hedefi ve gereken tarihsel akıl yürütme ise referans noktası olmayı sürdürür.

Üç kaldıraç; görevin gerektirdiklerini, bir öğrencinin aldığı yardım miktarından ve öğrenciden beklenen bağımsız çalışma düzeyinden ayırmaya yardımcı olur.

Bir öğretmen, diğerlerini otomatik olarak değiştirmeden bir kaldıracı değiştirebilir ve uygun ayarlama; öğrenme engeline ve tarih görevinin gereklerine bağlıdır.

Pratik ayrım şudur:

• Görev karmaşıklığı: ortak öğrenme hedefinin gerektirdiği tarihsel akıl yürütmeyi koruyarak kanıt miktarını veya karmaşıklığını, akıl yürütme taleplerinin sayısını ya da görevin yapısını değiştirin; karmaşıklığı değiştirmek, öğrencilerin görev içinde yönetmek zorunda oldukları şeyi değiştirir.
• Destek: göreve erişmek veya görevi tamamlamak için yardım gerektiğinde modelleme, bir destek düzeneği, rehberlik veya bir ipucu değiştirin; daha fazla rehberli destek, öğrencinin yerine gereken akıl yürütmeyi yapmadan anında bağımsızlık talebini azaltabilir.
• Bağımsızlık: öğrencilerin ipuçları veya rehberlik olmadan görevin ne kadarını tamamlamalarının beklendiğini değiştirin; daha fazla bağımsızlık, öğrencilerin görev sürecini kendilerinin yönetmesi ve uygulaması gerekliliğini artırır; bağımsız performans henüz hedeflenen durum değilken destek ayarlanabilir.

Örneğin, aynı tarihsel kanıtı analiz eden karma yetenekli bir sınıfta bazı öğrenciler görevi düzenleyen bir destek düzeneği kullanabilir, bazıları kısa bir ipucu alabilir ve bazıları ipuçları olmadan çalışabilir.

Bu farklılıklar, her grup için ayrı tarihsel içerik gerektirmeden desteği ve beklenen bağımsızlığı değiştirir.

Öğrenciler, dersin gerektirdiği tarihsel akıl yürütmeyi uygulayarak ortak öğrenme hedefine doğru çalışmaya devam eder.

Tarih Metnini ve Kaynak Karmaşıklığını Uyarlama

Kaynak karmaşıklığı, yalnızca öğrencilerin yorumlaması gereken kanıt kullanılabilir durumda kaldığı sürece tarihsel bir metne veya kaynağa erişimi iyileştirmek için uyarlanabilir.

Uyarlama, tarihsel akıl yürütme görevi için gereken kanıt içeriğini ortadan kaldırmadan gereksiz bir okuma veya işleme engelini azaltmalıdır.

Bir tarihsel kaynak; dil karmaşıklığı, bilgi yoğunluğu, gereken ön bilgi, kaynak uzunluğu, görsel okunabilirlik ve mevcut bağlamsal destek miktarı yoluyla zorluk yaratabilir.

Bu özellikler ayrı ayrı uyarlanabilir; çünkü bir kaynak uzun olmadan dilsel açıdan zorlayıcı olabilir ya da dili tanıdık olsa bile görsel olarak okunması güç olabilir.

Bu durumda ilgili karşılaştırma; başlangıçtaki zorluk, olası erişilebilirlik uyarlaması ve yorumlama için kullanılabilir durumda kalması gereken kanıt arasındadır.

Kaynak özelliği	Özgün zorluk	Olası uyarlama	Korunması gereken kanıt
Dil karmaşıklığı	Bilinmeyen sözcükler veya yoğun cümle yapıları okuma zorluğunu artırır.	Görevin o ifadeye bağlı olmadığı durumlarda kısa sözcük desteği ekleyin veya görev için gerekli olmayan ifadeleri netleştirin.	Öğrencilerin kanıt olarak yorumlaması gereken dil, iddialar veya ayrıntılar.
Bilgi yoğunluğu	İlgili ve ilgisiz birçok ayrıntının aynı anda işlenmesi gerekir.	Öğrencilerin incelemeleri gereken materyali bulmalarına yardımcı olmak için boşluk, açıklama notu veya odaklı bağlamsal destek kullanın.	Yalnızca tanımlamak yerine yorumlamak için gereken kanıt ve onu çevreleyen bilgi.
Ön bilgi	Kaynak, öğrencilerin henüz bilmiyor olabileceği tarihsel bağlamı varsayar.	Ortamı veya göndermeleri anlamak için gereken kısa bağlamsal desteği sağlayın.	Öğrencilerin amaçlanan tarihsel çıkarımı yapmak için kullanması gereken kaynak özellikleri.
Kaynak uzunluğu	Uzun bir pasaj, öğrencilerin işlemesi gereken metin miktarını artırır.	Seçilen pasaj, görevin gerektirdiği kanıtı ve bağlamı hâlâ içerdiğinde bir alıntı kullanın.	İlgili kanıt ve anlamını yorumlamak için yeterli bağlam.
Görsel okunabilirlik	Yoğun düzen, el yazısı veya net olmayan sunum içeriğe erişimi engelleyebilir.	Görsel biçim, analiz edilen kanıtın kendisi değilse, net biçimde sunulmuş bir döküm veya daha okunaklı bir görünüm sağlayın.	Görev öğrencilerin onu yorumlamasını gerektirdiğinde kanıtın parçasını oluşturan her türlü görsel özellik.
Bağlamsal destek	Öğrenciler kaynağı analiz etmeden önce bilinmeyen kişileri, olayları, terimleri veya durumları çıkarım yoluyla anlamak zorundadır.	Kaynağa erişimle ilgili kısa açıklama notları veya arka plan ipuçları ekleyin.	Tarihsel sorunun gerektirdiği yorumlama çalışması ve kanıtsal ilişkiler.

Örneğin, bir kaynak bir soruyu yanıtlamak için gereken kanıtı içeriyor ancak çevresindeki pasaj gereksiz bir okuma yükü oluşturuyorsa, öğretmen ilgili iddiayı ve öğrencilerin yorumlaması için yeterli bağlamı koruyarak bir alıntı kullanabilir ve sözcük desteği sağlayabilir.

Uyarlama, yalnızca öğrencilerin kanıtı incelemek ve aynı sorunun gerektirdiği tarihsel akıl yürütmeyi yapmak zorunda kalması durumunda uyumlu kalır.

Birincil Kaynak Analizini ve Tarihsel Akıl Yürütmeyi Destekleme

Bir destek düzeneği, tarihsel akıl yürütmeyi öğrencilerin yerine yapmadan birincil kaynak analizini yürütmelerine yardımcı olmalıdır.

Modelleme, bir ipucu veya başka bir rehberli destek dikkati kanıta, yoruma ve bağlamsallaştırmaya yönlendirebilir; ancak öğrenci ilgili iddiayı oluşturmak ve açıklamak için birincil kaynağı yine de kullanmalıdır.

Destek yoğunluğu, öğrencilerin analiz göreviyle şu anda yapabildiklerine göre değişebilir: modelleme akıl yürütme sürecini görünür kılabilir, ipuçları dikkati ilgili kanıta yönlendirebilir ve ipuçlarının azaltılması daha fazla bağımsızlık gerektirebilir.

Bir öğrenciye bir yorumu hangi kanıtın desteklediğini soran bir destek düzeneği, akıl yürütmeyi öğrenciye bırakır; yorumu sağlayan bir ipucu ise bırakmaz.

Pratik bir geçici destek ilerleyişi şöyledir:

1. Süreci modelleyin: ilgili kaynak bilgisine nasıl dikkat edileceğini gösterin ve akıl yürütme sürecini açıklayın; öğrenciler süreci kendileri uygularken kanıtı yine de kendileri yorumlar.
2. İpuçlarıyla yönlendirin: öğrencileri incelemeleri gereken kanıta, bağlama veya iddiaya yönlendiren ipuçları kullanın; öğrenciler kanıtın ne anlama geldiğine karar verir ve yorumlarını açıklar.
3. İpuçlarını azaltın: öğrencilerin artık ihtiyaç duymadığı ipuçlarını geri çekin; öğrenciler temeldeki kaynak sorusunu değiştirmeden bağlamsallaştırma, yorumlama ve açıklama sorumluluğunu daha fazla üstlenir.
4. Bağımsız analizi doğrulayın: öğrencilerden aynı akıl yürütme sürecini daha az ipucuyla veya hiç ipucu olmadan uygulamalarını isteyin ve kanıtı seçip seçemediklerini, yorumlayıp yorumlayamadıklarını, gerektiğinde iddiayı bağlamsallaştırıp bağlamsallaştıramadıklarını ve akıl yürütmelerini bağımsız olarak açıklayıp açıklayamadıklarını kontrol edin.

Örneğin, aynı birincil kaynağı analiz eden öğrenciler aynı kanıt sorusunu farklı destek yoğunluğuyla yanıtlıyor olabilir: bir öğrenci ilgili kanıtı belirlemesi ve ne anlama geldiğini açıklaması için ipuçları alırken, bir başkası yalnızca soruyu ve kaynağı alır.

Her iki öğrenci de yorumdan sorumlu olmaya devam eder ve gözlemlenen performans bir ipucuna artık gerek kalmadığını gösterdiğinde destek azaltılabilir.

Bu destek yoğunluğu farklılaştırması mevcut analiz görevinin kapsamında kalır; birincil kaynak etkinliklerinde destek sağlama konusundaki daha kapsamlı öğretim, daha geniş birincil kaynak öğretimi bağlamına aittir.

Soruları ve Etkinlikleri Gereken Desteğe Göre Kademelendirme

Kademeli bir etkinlik, öğrencileri aynı ortak öğrenme hedefine bağlı tutarken destek düzeyini, ipucu gereksinimini veya beklenen bağımsızlığı değiştirir.

Her görev sürümü, amaçlanan tarihsel akıl yürütme için gereken kanıt gereksinimini korumalı; destek düzeneği veya farklılaştırılmış ipucu ise gereken desteğe göre değişmelidir.

Kademeler aynı öğretimsel referans noktasını kullandıklarında karşılaştırılabilirdir: tanınabilir biçimde ortak bir öğrenme hedefi ve kanıt gereksinimi.

Kademe koşulu daha sonra, her gruba farklı bir hedef atamadan destek düzeyini, ipucu gereksinimini ve öğrencilerden beklenen bağımsızlığı değiştirebilir.

Karşılaştırma, görev sürümünde neyin değiştiğini ve öğrencilerin kanıtla hâlâ ne yapması gerektiğini gösterir:

Kademe koşulu	Destek düzeyi	Beklenen öğrenci eylemi	Korunan kanıt gereksinimi
Daha yönlendirici ipucu	Destek düzeneği dikkati ilgili kanıta yönlendirir ve akıl yürütme gereksinimini ipuçlarına böler.	İlgili kanıtı seçmek, ipuçlarına yanıt vermek ve kanıtın neyi desteklediğini açıklamak.	Aynı öğrenme hedefini desteklemek için ortak tarihsel kanıtı kullanmak.
Odaklı ipucu	Kısa bir ipucu akıl yürütme odağını ayrı ipuçlarına bölmeden belirler.	Sınırlı rehberli destekle ilgili kanıtı seçmek ve yorumlamak.	Aynı öğrenme hedefini desteklemek için ortak tarihsel kanıtı kullanmak.
Açık ipucu	Görev sorusu ve mevcut kanıt dışında ek destek düzeneği sağlanmaz.	İlgili kanıtı daha fazla bağımsızlıkla belirlemek, yorumlamak ve açıklamak.	Aynı öğrenme hedefini desteklemek için ortak tarihsel kanıtı kullanmak.

Örneğin, kademeli bir tarih görevi her öğrenciden bir tarihsel olay hakkında aynı kanıtı kullanarak bir yorumu desteklemesini isteyebilir: bir görev sürümü kanıtı seçme ve açıklama için ipuçları sağlayabilir, bir başkası tek bir akıl yürütme ipucu sağlayabilir ve bir diğeri eklenmiş bir destek düzeneği olmadan kanıt sorusunu sunabilir.

İpucu gereksinimi ve destek düzeyi farklılık gösterir ancak ortak öğrenme hedefi ve kanıt gereksinimi kademeli etkinlik boyunca ortak kalır.

Bu kademeler, öğrenci yeteneğinin sabit düzeylerinden ziyade geçici görev koşullarını tanımlar; bu nedenle öğrencilere şu anda kullandıkları görev sürümünden kalıcı etiketler atanmamalıdır.

Öğrenme Hedefini Değiştirmeden Yanıt Biçimlerini Çeşitlendirme

Bir yanıt biçimi, yalnızca öğrenme hedefinin gerektirdiği kanıtı hâlâ ortaya çıkardığında ve değerlendirilen beceriyi koruduğunda değişebilir.

Yazılı yanıt, sözlü yanıt, görsel yanıt veya yapılandırılmış yanıt, yalnızca öğrencilerin amaçlanan tarih bilgisini veya tarihsel akıl yürütmeyi atlatmak yerine hâlâ göstermeleri gerektiğinde uygundur.

Gereken kanıtla başlayın, ardından onu ortaya çıkarabilecek bir yanıt biçimi seçin.

Öğrenme hedefi öğrencilerin tarihsel kanıtı yorumlamasını ve bir sonucu açıklamasını gerektiriyorsa, yazılı yanıt veya sözlü yanıt, her biri öğrencinin ilgili kanıtı belirlemesini, yorumlamasını ve akıl yürütmeyi açıklamasını gerektirdiğinde uyumu koruyabilir.

Görsel bir yanıt da, etiketleri, açıklama notları veya eşlik eden açıklaması yalnızca bilgiyi sergilemek yerine yorumlamanın gereken kanıtını sağladığında uyumlu olabilir.

Yapılandırılmış bir yanıt, destek düzeneğinin öğrencilerin üretmesi beklenen tarihsel akıl yürütmeyi sağlamaması koşuluyla, gösterimi ipuçları veya alanlarla düzenleyebilir.

Sınır, yanıt biçiminin görevin gerçekte değerlendirdiği şeyi değiştirmesiyle netleşir:

Biçim değişikliği sınırı

• Geçerli biçim değişikliği: öğrenme hedefi tarihsel bir yorum oluşturmak ve desteklemekse, bir öğrencinin yazılı yanıt yerine sözlü yanıt vermesine izin vermek, öğrencinin yorumu yapması, kanıtı seçmesi ve kanıt ile iddia arasındaki bağlantıyı açıklaması gerektiğinde değerlendirilen beceriyi koruyabilir.
• Geçersiz biçim değişikliği: öğrenme hedefi açıkça öğrencilerin yazılı bir tarihsel argüman oluşturmasını gerektiriyorsa, yazılı yanıtı sözlü yanıtla değiştirmek yazma bileşenini değerlendirilen beceriden çıkarır ve değerlendirilen şeyi değiştirir.

Önerilen bir yanıt biçimi değişikliği gereken kanıtı değiştirdiğinde veya değerlendirilen becerinin bir kısmını çıkardığında, karar biçim farklılaştırmasının ötesine geçer ve farklılaştırılmış Tarih derslerinde değerlendirme kapsamına girer.

Destek Düzeneklerini ve Erişim Düzenlemelerini Belirli Öğrenme İhtiyaçlarına Göre Eşleştirme

Bir destek düzeneği veya erişim düzenlemesi, genel bir farklılaştırma stratejisi olduğu için değil, belirlenmiş bir öğrenme engeliyle eşleştiği için seçilir.

Eşleşen bir destek, öğrencilerin hâlâ uğraşması gereken zorluğu korurken ilgili sınıf koşulu altında erişimi veya görev katılımını iyileştirmelidir; doğrulama gereklidir çünkü aynı destek türü bir engele uyabilir ve diğerini ele almakta başarısız olabilir.

Bir destek düzeneği, bağımsızlık geliştikçe ayarlanabilen rehberlikle öğrencinin öğrenme sürecinin bir kısmını gerçekleştirmesine yardımcı olan modelleme, görev parçalama veya dil desteği gibi öğretimsel destektir.

Bir erişim düzenlemesi, hedef beceride öğretim işlevi görmeden süre, gruplama, duyusal erişim veya uygun bir yanıt desteği gibi bir erişim koşulunu veya katılım koşullarını değiştirir.

Destek seçerken pratik ayrım önemlidir: engel öğrencinin görev sürecini nasıl yönettiği veya gerçekleştirdiğiyle ilgiliyse bir destek düzeneği kullanın; engel öğrencinin bu göreve erişebileceği veya katılabileceği koşullarla ilgiliyse bir erişim düzenlemesi veya erişim desteği düşünün.

Eşleştirme sürecini, bir destek kategorisinin işe yarayacağını varsaymak yerine her aşamada uyumu kontrol eden dört adımlı bir karar akışı olarak kullanın:

1. Öğrenme engelini belirleyin: belirli tarih görevinde erişimi veya görev katılımını sınırlayan şeyi, örneğin bir dil gereksinimini, çok aşamalı bir süreci yönetme zorluğunu veya bir erişim koşulunu ifade edin.
2. Destek türünü seçin: engele ilgili bir destek düzeneği, erişim düzenlemesi veya diğer hedefli destekle eşleştirin; örneğin, dil desteği bir dil engelini ele almalı, modelleme veya parçalama ise bu desteklerin daha yönetilebilir hale getirebileceği bir görev süreci engelini ele almalıdır.
3. Sınıf koşulunu kontrol edin: desteğin stratejiyi evrensel olarak uygulanabilir olarak ele almak yerine gerçek görev, mevcut gruplama, süre, duyusal veya erişim koşulları ve beklenen bağımsızlıkla nasıl işleyeceğini değerlendirin.
4. Erişimi ve korunan zorluğu doğrulayın: öğrenci amaçlanan tarihsel düşünmeyi hâlâ gerçekleştirirken desteğin erişimi veya görev katılımını iyileştirip iyileştirmediğini kontrol edin. Engel devam ediyorsa veya destek görevin çoğunu öğrenci için yapıyorsa, eşleştirmeyi ayarlayın ve tekrar doğrulayın.

Örneğin, engeli tarihsel bir kaynaktaki bilinmeyen dili anlamak olan bir öğrenci için ek süre bu engeli ele almayabilir; hedefli dil desteği, erişim sorununa doğrudan hitap ettiği için daha yakın bir eşleşme olabilir.

Tersine, engeli duyusal bir erişim koşulu olan bir öğrenciye kapsamlı modelleme vermek, materyalin kendisine erişimi çözmeden öğretimsel rehberlik ekleyebilir.

Her iki durumda da doğrulama, öğrencinin katılımını ve korunan zorluğu kontrol etmek, ardından gözlemlenen sonuç desteğin gerçek engele uymadığını gösterdiğinde desteği değiştirmek anlamına gelir.

Zorlayıcı Tarih Görevlerinde Sözcük, Cümle ve Görsel Destek Kullanma

Sözcük, cümle ve görsel destekler, tarihsel yanıtın kendisini sağlamadan belirli bir dil gereksinimini veya düzenleme engelini azaltmalıdır.

Destek, öğrencilerin gerçekleştirmesi beklenen yorumlama ve akıl yürütmeyi korurken tarihsel kanıtlara erişmesini ve kanıtları düzenlemesini sağlamalıdır.

Her destek ailesi farklı bir görev gereksinimini ele alır: sözcük desteği, öğrencilerin bilinmeyen ön bilgiye veya disiplin diline erişmesine yardımcı olur; cümle desteği, bir iddianın, kanıtın veya açıklamanın nasıl ifade edilebileceğine dair ipucu sağlar; görsel destek ise bilgiler arasındaki ilişkilerin düzenlenmesini kolaylaştırır.

Yararlı destek bu nedenle, ayrım gözetmeksizin ipuçları eklemek yerine görevde mevcut olan engeli hedefleyendir.

Öğrenciler, tarihsel kanıtın ne anlama geldiğine ve yorumlarını nasıl desteklediğine yine kendileri karar vermelidir.

• Sözcük desteği: bilinmeyen disiplin dili, kaynağa veya göreve erişimi sınırladığında hedefli bir sözcük bankası, kısa tanımlar veya bağlamsal sözcük ipuçları kullanın. Öğrenci, ilgili tarihsel kanıtı yine kendisi belirler ve terimlerin tarihsel soruyla nasıl ilişkili olduğuna karar verir.
• Cümle desteği: bir iddiayı ifade etme, kanıtı bağlama veya akıl yürütmeyi açıklama dil gereksinimi engel olduğunda bir cümle başlatıcısı veya cümle kalıbı kullanın. Kalıp, bir açıklamanın yapısına ipucu verebilir ancak öğrenci iddiayı sağlamalı, kanıtı seçmeli ve aralarındaki ilişkiyi açıklamalıdır.
• Görsel destek: düzenleme engel olduğunda, örneğin öğrencilerin kanıtları sıralaması, ilişkileri izlemesi veya iddiaları destekleyici bilgilerle bağlaması gerektiğinde bir grafik düzenleyici kullanın. Düzenleyici, bilgileri kaydetmek ve ilişkilendirmek için yerler sağlayabilir ancak öğrenci kanıtın nereye ait olduğuna ve ondan hangi yorumun çıktığına karar vermelidir.

Örneğin, bir öğrenci iki kaynağın bir olayı neden farklı sunduğunu açıklamadan önce tarihsel kanıtları karşılaştırmalıysa, bir grafik düzenleyici her kaynaktan gelen kanıtlar için ayrı alanlar ve aralarındaki ilişkileri kaydetmek için bir yer sağlayabilir.

Düzenleyici düzenleme gereksinimini azaltır ancak öğrenci ilgili kanıtı yine kendisi seçer, farklılıkları yorumlar ve tarihsel açıklamayı oluşturur.

Çok Aşamalı Tarih Görevlerini Parçalama ve Modelleme

Parçalama ve modelleme, çok aşamalı bir tarih görevini bütünün amacını koruyarak daha yönetilebilir hale getirebilir.

Görev aşamaları bağlantılı kalmalıdır, böylece öğrenciler birbirinden kopuk etkinlikleri tamamlamak yerine tarihsel akıl yürütme sürecinde ilerleyebilir.

Her görev aşaması, sıra içinde net bir amaca sahip olmalı ve modelleme, öğrencilerin üretmesi gereken tarihsel yanıttan ziyade öğrenmeleri gereken sürece odaklanmalıdır.

Rehberli destek daha sonra, kanıt ve yorumlamaya ilişkin temel kararları öğrenciye bırakarak bir sonraki eyleme ipucu verebilir.

Modelleme ve rehberlik miktarı, görev gereksinimine ve öğrenci ihtiyacına göre değişebilir, ancak sıra, bağımsız bir denemeye ve sorumluluğun devrine doğru ilerlemelidir.

1. Bütün görevi oluşturun: nihai tarihsel amacı açık hale getirin, böylece öğrenciler her görev aşamasının aynı sonuca nasıl katkıda bulunduğunu görebilir; öğrenciler kanıt ve akıl yürütmeyle nihai olarak ne yapmaları gerektiğini belirler.
2. Süreci modelleyin: nihai tarihsel iddiayı sağlamadan bir aşama içindeki zor bir süreci, örneğin bir yorum oluşturmadan önce kanıtın nasıl inceleneceğini gösterin; öğrenciler uygulamaları gerekecek akıl yürütme sürecine dikkat eder.
3. Bağlantılı denemeyi yönlendirin: öğrencilerin bir aşamadan diğerine geçmesine yardımcı olmak için rehberli destek veya bir ipucu kullanın, örneğin kanıt yorumlamadan kanıtın neyi destekleyebileceğini belirlemeye; öğrenciler temel tarihsel kararları alırken destek sırayı görünür tutar.
4. Bağımsız bir denemeye geçin: rehberliği azaltın ve öğrencilerden aşamaları kendilerinin bağlamasını isteyin, kanıta ilişkin yorumlarını kullanarak tarihsel bir iddia oluşturmalarını ve desteklemelerini sağlayın; önceki ipuçları olmadan bağlantılı süreci tamamlayıp tamamlayamadıklarını doğrulayın.

Örneğin, aşamalı bir görev önce bir öğrenciden ilgili tarihsel kanıtı belirlemesini, ardından bu kanıtın ne anlama geldiğini yorumlamasını ve son olarak yorumu kullanarak desteklenmiş bir tarihsel iddia oluşturmasını isteyebilir.

Modelleme, kanıtı incelemekten anlamını açıklamaya nasıl geçileceğini gösterebilirken, rehberli destek sonucu sağlamadan iddiayla bağlantıya ipucu verebilir.

Sorumluluğun devri, öğrencinin aynı bağlantılı akıl yürütme sürecini bağımsız bir denemede tamamlayabilmesiyle gerçekleşir.

Süre, Gruplama ve Erişim Koşullarını Uyarlama

Süre, gruplama veya bir erişim koşulu, tarihsel öğrenme hedefinin kendisi zorluk oluşturmaktansa o ders koşulu engele katkıda bulunduğunda değişmelidir.

Uyarlama, öğrenme hedefini korurken görev katılımını veya öğrencinin amaçlanan öğrenmeyi gösterme fırsatını iyileştirmelidir.

Süre, zaman baskısı veya işleme gereksinimi amaçlanan görevin tamamlanmasını kısıtladığında ilgilidir; bu nedenle ek süre, öğrencinin ne göstermesi gerektiğini değiştirmeden çalışma koşulunu değiştirebilir.

Gruplama, gruplama düzenlemesi katılımı veya uygun akran desteğini etkilediğinde, öğrencinin kendisinden beklenen akıl yürütmeyi veya kanıt çalışmasını hâlâ yapması koşuluyla ilgilidir.

Fiziksel erişim veya bilgiye erişim, ders materyalinin biçimi veya bulunabilirliği göreve erişimi kısıtladığında ilgilidir; bu nedenle bir erişim uyarlaması, tarihsel talebi ortadan kaldırmadan gerekli bilgiyi veya etkinliği kullanılabilir hale getirmelidir.

Ölçütler koşula özgüdür ve her uyarlama, erişim, bağımsızlık ve öğrencinin ürettiği kanıtın kalitesi üzerindeki etkisinin kontrol edilmesini gerektirir:

• Süre: zaman baskısı görev katılımını sınırladığında, ek süre öğrenciye aynı tarihsel görevi işleme ve tamamlama için daha fazla fırsat sağlayabilir; uyarlamanın belirlenen zamanla ilgili engele hitap ettiğini ve öğrencinin gereken tarihsel bilgiyi veya akıl yürütmeyi hâlâ gösterdiğini kontrol edin.
• Gruplama: gruplama düzenlemesi katılımı kısıtladığında, farklı bir gruplama düzenlemesi veya uygun akran desteği katılımı daha erişilebilir hale getirebilir; akran desteğinin öğrencinin temel akıl yürütmesini öğrenci adına yapmadığını ve ortaya çıkan çalışmanın öğrencinin uygun bağımsızlıkla neler yapabildiğini hâlâ gösterdiğini kontrol edin.
• Erişim: fiziksel erişim veya bilgiye erişim katılımı sınırladığında, ilgili erişim koşulunu veya biçimini, öğrencinin gerekli materyalle etkileşime girebilmesi için uyarlayın; uyarlanan biçimin, öğrenme hedefini göstermek için gereken bilgiyi ve kanıtı koruduğunu kontrol edin.

Örneğin, ek süre, zaman baskısı engel olduğunda ve öğrenci aynı kanıt temelli tarih görevini hâlâ tamamladığında koşul temelli bir uyarlama olabilir; oysa tarihsel kanıtı yorumlama gerekliliğini kaldırmak, zaman koşulundan ziyade akademik hedefi değiştirir.

Benzer şekilde, akran desteği bir öğrencinin grup görevine katılmasına yardımcı olurken öğrencinin tarihsel kararlarını bozulmadan bırakabilir ve erişilebilir bir bilgi biçimi, yorumlanması gereken kanıtı korurken materyale erişimi değiştirebilir.

Son kontrol, uyarlamanın yalnızca ilgili ders koşulunu değiştirip değiştirmediği ve amaçlanan öğrenmenin gösterilmesine hâlâ izin verip vermediğidir.

Öğrenciler Bağımsızlaştıkça Destek Düzeneklerini Kaldırma

Destek düzeneğini kaldırma, gözlemlenen performans bir öğrencinin tarih görevinin daha fazlasını daha bağımsız bir şekilde gerçekleştirebildiğini gösterdiğinde geçici desteği azaltmalıdır.

Zaman tek başına bir hazır olma sinyali değildir; destek ayarlaması, öğrencinin akıl yürütmenin veya görev sürecinin daha fazlasını üstlenebildiğine dair kanıtı takip etmelidir.

Hazır olma, öğrencinin mevcut ipucu, modelleme veya diğer rehberli destekle hedef süreci gerçekleştirmesi ve ardından bazı yardımlar azaltıldığında ilgili kısmı gerçekleştirmeye devam etmesi durumunda gözlemlenebilir.

Kısmi kaldırma, bağımsızlığın tüm desteğin yokluğu anlamına geldiğini varsaymadan aktarımı test etmeye yardımcı olur.

Uygun olduğunda bir seferde bir desteği azaltın, ardından gözlemlenen performansı yeniden kontrol edin, böylece ayarlamanın etkisi yorumlanabilir.

Performans değişiklikten sonra daha az güvenilir hale gelirse, destek düzeneği daha fazla gözlem devam ederken korunabilir veya geri getirilebilir.

1. Mevcut performansı gözlemleyin: öğrencinin mevcut geçici destekle neleri tamamlayabildiğini ve hangi kısımların hâlâ bir ipucuna, modellemeye veya rehberli desteğe bağlı olduğunu belirleyin.
2. Bir desteği azaltın: gözlemlenen performansın öğrencinin artık ihtiyaç duymayabileceğini gösterdiği bir unsuru, temeldeki tarihsel görevi ve akıl yürütme gereksinimini bozulmadan bırakarak geri çekin veya basitleştirin.
3. Bağımsız denemeyi izleyin: öğrencinin hedeflenen süreci daha fazla bağımsızlıkla gerçekleştirip gerçekleştiremediğini ve aktarımı değerlendirmek için akıl yürütmenin yeterince belirgin kalıp kalmadığını gözlemleyin.
4. Ayarlayın ve yeniden kontrol edin: performans yeterince bağımsız kaldığında azaltılmış desteği koruyun, daha fazla aktarım belirgin olduğunda başka bir desteği azaltın veya performans önceki ayarlamanın erken olduğunu gösterdiğinde desteği geri getirin.

Örneğin, bir öğrenci bir tarihsel iddiayı desteklemek için kanıtı seçmek ve nasıl desteklediğini açıklamak amacıyla yapılandırılmış bir ipucunu güvenilir bir şekilde kullanıyorsa, öğretmen ipucunu daha kısa bir yönlendirmeye indirgeyebilir ve bir sonraki bağımsız denemeyi gözlemleyebilir.

Öğrenci, kaldırılan rehberlik olmadan kanıtı seçmeye ve bağlamaya devam ederse, destek ayarlaması sürdürülebilir; akıl yürütme bozulursa, ipucu geri getirilebilir veya revize edilebilir.

Bu nedenle destek düzeneğini kaldırma, sabit bir zaman çizelgesinden ziyade performansın yeniden gözlemlenmesini takip eder.

Farklılaştırmanın Tarihsel Düşünmeyi ve Üretken Zorluğu Koruduğunu Kontrol Edin

Farklılaştırma, öğrenciler ihtiyaç duydukları erişimi veya desteği alırken amaçlanan tarihsel bilgiyle, gereken kanıtla ve tarihsel düşünmeyle hâlâ etkileşime girdiğinde uyumlu kalır.

Üretken zorluk bu yüzden, her öğrencinin aynı çalışmayı tamamlamasını sağlamaya veya daha fazla zorluğu otomatik olarak daha yüksek akademik titizlik olarak görmeye değil, ilgili akıl yürütme talebini korumaya bağlıdır.

Bir uyum kontrolü, öğrenme hedefini öğrenciden istenen kanıtla, görevin akıl yürütme talebiyle, sağlanan destek düzeneği yoğunluğuyla, beklenen bağımsızlıkla ve gösterilen yanıtla karşılaştırmalıdır.

Uygun zorluk, göreve ve öğrenene göre değişebilir, bu nedenle daha fazla destek tek başına daha az zorluk anlamına gelmez.

Temel doğrulama, desteğin disipliner düşünmeyi öğrenciye bırakırken ilgisiz bir engeli kaldırıp kaldırmadığıdır; yorumu sağlayan destek bunun yerine gösterilmesi gereken tarihsel akıl yürütmenin bir kısmını ortadan kaldırır.

• Öğrenme hedefi: farklılaştırılmış görevin amaçlanan tarihsel bilgiyi veya tarihsel düşünmeyi hâlâ gerektirdiğini doğrulayın; destek, öğrenme hedefini değil de ona erişimi değiştiriyorsa görevi revize edin.
• Gereken kanıt: öğrencilerin görevin gerektirdiği tarihsel kanıtı hâlâ seçmesi, kullanması veya açıklaması gerektiğini kontrol edin; öğrencilerin kendilerinin incelemesi gereken kanıtı ortadan kaldıran desteği revize edin.
• Akıl yürütme talebi: öğrencilerin amaçlanan yorumlama, karşılaştırma, değerlendirme veya diğer tarihsel akıl yürütmeyi hâlâ gerçekleştirdiğini doğrulayın; akıl yürütmeye erişimi desteklemek yerine onu sağlayan bir ipucunu veya destek düzeneğini revize edin.
• Destek düzeneği yoğunluğu: rehberlik miktarının, öğrenci için tarihsel düşünmenin temel kısımlarını tamamlamadan engele hitap edip etmediğini kontrol edin; öğrencinin göstermesi gereken akıl yürütmeyi yaptığında destek düzeneğini azaltın veya değiştirin.
• Bağımsızlık: beklenen bağımsızlığın, anlamlı entelektüel çalışmayı öğrenciye bırakırken mevcut görev ve destek koşuluna uygun olduğunu doğrulayın; desteği, erişimi engellediğinde veya bu çalışmanın yerine geçtiğinde ayarlayın.
• Gösterilen yanıt: uyumu yalnızca görev tamamlamadan değerlendirmek yerine öğrencinin yanıtını amaçlanan bilgi ve akıl yürütmenin kanıtı açısından inceleyin; yanıt, amaçlanan tarihsel düşünmenin gerçekleşip gerçekleşmediğini ortaya koyamadığında görevi revize edin.
• Revizyon ihtiyacı: herhangi bir kontrol, öğrenme hedefinin, gereken kanıtın veya akıl yürütme talebinin kaldırıldığını gösteriyorsa, farklılaştırılmış koşulu revize edin ve ortaya çıkan öğrenci yanıtını tekrar doğrulayın.

Örneğin, iki öğrenci aynı tarihsel kanıtı analiz edebilir; biri sözcük desteği alırken diğeri kanıtın nereye kaydedileceğini düzenleyen bir ipucu kullanır; her ikisi de kanıtı yorumlamaktan ve tarihsel bir sonucu açıklamaktan sorumlu kalır.

Bunun yerine herhangi bir destek bu yorumu sağlıyorsa, görev artık karşılaştırılabilir tarihsel akıl yürütmeyi korumuyordur ve revize edilmelidir.

Uygun zorluk katılımı destekleyebilir, ancak daha geniş anlamda Tarih derslerinde öğrenci katılımını artırma, disipliner zorluğun korunduğuna dair tek başına bir kanıt olmaktan ziyade yakın bir konu olarak kalır.

Derste Yaygın Farklılaştırma Sorunlarını Giderme

Bir tarih dersi sırasında ortaya çıkan bir farklılaştırma sorunu, strateji değiştirilmeden önce gözlemlenebilir bir belirtiden yorumlanmalı ve olası nedenlere karşı kontrol edilmelidir.

Aynı belirti, destek yoğunluğu, engel-destek uyumu, görev uyumu veya bağımsızlıkla ilgili farklı sorunları yansıtabilir; bu nedenle tek bir sınıf sinyali tek bir olası nedeni belirlemez.

Sorun giderme, mevcut desteğin çok yoğun mu, çok sınırlı mı yoksa engele uyumsuz mu olduğunu ya da görevin öğrencilerden göstermesini istediği şeyi değiştirip değiştirmediğini ayırt etmelidir.

Kontrol, destek koşulunu öğrencinin yanıtı, ortak öğrenme hedefi, gereken kanıt ve tarihsel akıl yürütme talebiyle karşılaştırmalıdır.

İpuçlarına bağımlılık aşırı desteğe işaret edebilir ancak aynı zamanda çözülmemiş bir erişim engelini de yansıtabilir; kalıcı zorluk ise yetersiz desteğe, bir engel-destek uyumsuzluğuna veya hâlâ kontrol edilmesi gereken başka bir görev koşuluna işaret edebilir.

Bu nedenle düzeltici bir yön, yalnızca belirtiyi değil, kontrol edilen nedeni takip etmelidir.

Belirti	Olası neden	Kontrol	Düzeltici yön
Öğrenci, rehberlik edildiğinde tamamlayabildiği bir göreve devam etmek için tekrar tekrar ipucu bekler.	Destek yoğunluğu, daha fazla bağımsızlıkla çalışma fırsatlarını sınırlıyor olabilir.	Bir ipucunu azaltın veya geri çekin ve öğrencinin tarihsel akıl yürütmenin o kısmını önceki rehberlik olmadan gerçekleştirip gerçekleştiremediğini gözlemleyin.	Gözlemlenen performans yeterli kalırsa, bu desteği azaltın; performans bozulursa, desteği geri getirin veya revize edin ve başka bir engelin kalıp kalmadığını kontrol edin.
Destek almasına rağmen öğrencinin göreve erişimde veya katılımda zorluk yaşamaya devam etmesi.	Destek yetersiz olabilir veya engel-destek uyumu zayıf olabilir.	Seçilen uyarlamanın gerçek erişim veya görev engeline hitap edip etmediğini ve öğrencinin bu engel azaltıldığında ilgili kanıtı kullanıp kullanamadığını kontrol edin.	Amaçlanan öğrenme hedefini ve akıl yürütme talebini koruyarak kontrol edilen engele hitap etmek için destek türünü veya yoğunluğunu değiştirin.
Öğrenci farklılaştırılmış görevi tamamlıyor ancak çıktı artık amaçlanan tarihsel akıl yürütmeyi göstermiyor.	Uyarlamanın gereken kanıtı kaldırması veya akıl yürütmenin bir kısmını öğrenci adına yapması nedeniyle görev uyumu bozulmuş olabilir.	Öğrencinin gösterdiği yanıtı, özgün görevin öğrenme hedefi, kanıt gereksinimi ve akıl yürütme talebiyle karşılaştırın.	Erişim iyileşirken öğrencinin gereken tarihsel akıl yürütmeden sorumlu kalması için görevi veya destek düzeneğini revize edin.

Örneğin, ipuçlarına bağımlılık, destek yoğunluğunun çok yüksek olduğunun kanıtı değil, bir sorun giderme sinyalidir; çünkü öğrencinin farklı bir engel için hâlâ ihtiyacı olabilir.

Kalıcı erişim zorluğu da benzer şekilde, daha fazla destek eklenmeden önce engel-destek uyumunun kontrol edilmesini gerektirir.

Hızlı tamamlama da işin zorluktan yoksun olduğunu varsaymak yerine görev çıktısının kontrol edilmesini gerektirir; çünkü tamamlama hızı tek başına görev uyumunun veya bağımsızlığın değişip değişmediğini göstermez.

Düzeltme, ortak öğrenme hedefini korurken destek uyumu, destek yoğunluğu veya görev uyumundaki kontrol edilen uyumsuzluğu hedeflemelidir.

Aşırı Destek Düzeneği, Üretken Tarihsel Düşünmeyi Ortadan Kaldırır

Aşırı destek düzeneği, destek yoğunluğu öğrencinin gerçekleştirmesi gereken tarihsel akıl yürütmenin çoğunu devraldığında sorun haline gelir.

Bir destek düzeneği, öğrencinin kanıt ve yorumlama konusunda karar vermesini sağlamalıdır; bir ipucu bu kararları sağladığında, öğrencinin uygulaması gereken amaçlanan akıl yürütmeden daha azı kalır.

• Akıl yürütme sağlanır: bir ipucu öğrenciye kanıtın ne anlama geldiğini veya hangi yorumu kabul etmesi gerektiğini söylüyorsa, sonucu sağlayan kısmı azaltın ve yalnızca dikkati kanıta yönlendirmek için gereken ipucunu koruyun.
• Öğrenci karar vermesi azalır: destek düzeneği hangi kanıtın seçileceğini veya iddiayı nasıl desteklemesi gerektiğini önceden belirliyorsa, bu gereksiz katmanı kaldırın ve öğrencinin azaltılmış destekle tarihsel kararı verip veremediğini yeniden kontrol edin.
• İpuçlarına bağımlılık devam eder: öğrenci, rehberlik azaltıldığında bu adımı göstermesine rağmen her akıl yürütme adımından önce bir ipucu bekliyorsa, gereksiz ipucunu kaldırarak destek yoğunluğunu azaltın ve daha fazla bağımsızlığın sürdürülüp sürdürülmediğini gözlemleyin.
• Yararlı ipucu ve aşırı desteklenmiş ipucu: “Hangi kanıt yorumunuzu destekliyor ve neden?” gibi bir ipucu yorumu öğrenciye bırakırken, “Bu kanıt politikanın başarısız olduğunu gösteriyor; nedenini açıklayın” yorumu sağlar ve öğrencinin kanıtın neyi desteklediğine karar vermesi için revize edilmelidir.

Tanıma, yalnızca kaç ipucunun mevcut olduğuna değil, öğrencide ne kadar tarihsel akıl yürütme kaldığına bağlıdır.

Düzeltici bir ayarlama, yorumlamanın veya başka bir gerekli kararın yerini alan belirli desteği hedeflemeli, ardından öğrencinin performansını azaltılmış destekle yeniden kontrol etmelidir.

Öğrencinin, akıl yürütmesi sağlanmadan göreve erişmek için hâlâ bir ipucuna ihtiyacı varsa, bu destek kalabilir.

Bu nedenle düzeltme, bağımsızlığı destek düzeneğinin yokluğu olarak ele almak yerine yalnızca gereksiz desteği kaldırmaktır.

Çok Az veya Uyumsuz Destek, Öğrenme Engelini Ortadan Kaldırmaz

Farklılaştırma sonrası kalıcı zorluk, ya yetersiz destek yoğunluğuna ya da seçilen destek ile gerçek öğrenme engeli arasındaki uyumsuzluğa işaret edebilir.

Bu ayrım önemlidir; çünkü zayıf eşleşen bir desteği artırmak, destek uyumunu iyileştirmek yerine özgün engeli çözülmemiş bırakabilir.

• Neden: seçilen destek doğru öğrenme engelini hedeflediğinde ancak öğrencinin göreve erişmesi veya katılması için yeterli yardımı sağlamadığında destek yoğunluğu yetersiz olabilir. Kontrol: gözlemlenen yanıtı, desteğin ilgili olduğuna ancak engelin bir kısmını hâlâ çözülmemiş bıraktığına dair kanıt açısından inceleyin. Eylem: eşleşen desteğin yoğunluğunu ayarlayın ve amaçlanan tarihsel akıl yürütmeyi koruyarak öğrencinin yanıtını yeniden kontrol edin.
• Neden: seçilen destek, görevi etkileyen öğrenme engelinden farklı bir soruna hitap ettiğinde uyumsuz destek söz konusu olabilir. Kontrol: kalıcı zorluğu daha fazla yardım gerektiğinin kanıtı olarak ele almak yerine özgün engeli, destek türünün gerçekte neyi değiştirdiğiyle karşılaştırın. Eylem: işlevi engele uyacak şekilde desteği değiştirin veya revize edin, ardından erişimin veya görev katılımının değişip değişmediğini gözlemleyin.
• Neden: öğretimsel yardım eklenmiş olsa bile bir erişim koşulu çözülmemiş kalabilir. Kontrol: zorluğu daha fazla öğretimsel desteğe duyulan ihtiyaç olarak yorumlamadan önce öğrencinin materyale veya görev koşuluna erişip erişemediğini belirleyin. Eylem: belirlenen engel bu olduğunda, ilgisiz bir destek düzeneğini artırmak yerine ilgili erişim koşulunu değiştirin.

Örneğin, tarihsel bir kaynaktaki bilinmeyen dil öğrenme engeliyse, analiz süreciyle ilgili daha fazla ipucu eklemek, destek yoğunluğunu artırabilir ancak destek uyumunu iyileştirmez; çünkü ipuçları dile erişimi ele almaz.

Daha ilgili bir düzeltme, öğrenci tarihsel kanıtı yorumlamaktan sorumlu kalırken hedefli sözcük veya bağlamsal dil desteği olabilir.

Ayarlamadan sonra, revize edilen desteğin amaçlanan akıl yürütme talebini ortadan kaldırmadan engele hitap edip etmediğini belirlemek için gözlemlenen yanıtı yeniden kontrol edin.

Kademeli Görevler Farklı Öğrenme Hedeflerine Kayar

Kademeli bir görevin sürümleri artık aynı temel ortak öğrenme hedefini geliştirmediğinde veya ortaya koymadığında kademe uyumu kaymıştır.

Görev talebi, destek ve bağımsızlık kademeler arasında değişebilir, ancak amaçlanan sonuç için gereken tarihsel kanıt veya tarihsel akıl yürütme tanınabilir biçimde ortak kalmalıdır.

Örneğin, ortak öğrenme hedefi öğrencilerin tarihsel kanıtı yorumlamasını ve bir iddiayı desteklemek için kullanmasını gerektiriyorsa, kabul edilebilir farklılık öğrencilerin ne kadar rehberlik aldığını değiştirebilir ancak bu kanıt gereksiniminin yerini alamaz.

Karşılaştırma, uyarlamanın göreve erişimi mi yoksa temel tarihsel sonucu mu değiştirdiğini gösterir:

• Uyumlu kademe: bir görev sürümü, öğrencilerin ilgili tarihsel kanıtı bulmasına ve düzenlemesine yardımcı olan ipuçları sağlarken, bir diğeri kanıtı seçmede daha fazla bağımsızlık gerektirir; her ikisi de öğrencilerin kanıtı yorumlamasını ve bir iddiayı desteklemek için tarihsel akıl yürütmelerini kullanmasını gerektirir.
• Kaymış kademe: bir görev sürümü öğrencilerin tarihsel kanıtı yorumlamasını ve bir iddiayı gerekçelendirmesini gerektirirken, bir diğeri konu hakkında yalnızca olgusal bilgiyi hatırlamayı ister; görev gereksinimi gereken akıl yürütmeyi ve kanıtı değiştirmiştir, bu nedenle sürümler artık aynı temel öğrenme hedefine uyumlu değildir.

Hedef kaymasını düzeltmek için kademeli görevi, uyarlama farklı bir temel öğrenme çıktısı koymadan desteği, görev karmaşıklığını veya bağımsızlığı değiştirene kadar revize edin.

Uyum, her görev sürümü ortak öğrenme hedefini göstermek için gereken ortak tarihsel kanıt veya tarihsel akıl yürütme gereksinimini koruduğunda sağlanır.