Bir Tarih Ders Planında Öğrenmenin Değerlendirilmesi

Tarih dersi değerlendirmesinde önce öğrenme hedefini gözlemlenebilir öğrenci kanıtına dönüştürün; ardından kanıtı önceden belirlenmiş başarı ölçütleriyle karşılaştırarak yalnızca hedefin kapsadığı öğrenme hakkında yargıya varın. Öğrenme sırasında toplanan kanıt öğretimi uyarlamaya, öğrenme döneminin sonunda toplanan kanıt ise o aşamadaki öğrenme çıktısını değerlendirmeye hizmet edebilir; görev biçimi tek başına değerlendirme işlevini belirlemez.

Öğrenme hedefi, değerlendirmenin neyi incelemesi gerektiğini belirler; öğrenci kanıtı ise bu öğrenmeyi bir yanıt ya da performans aracılığıyla gözlemlenebilir kılar.

Başarı ölçütleri, yalnızca izlenime dayanmak yerine kanıtların yorumlanmasına temel oluşturur.

Bir tarih dersinde bu yargı, bu kazanımlar hedeflenen öğrenmenin parçası olduğunda hem olgusal bilgiyi hem de tarihsel düşünmeyi kapsayabilir.

Tarih dersi değerlendirmesi, öğrenme sırasında ya da belirli bir öğrenme döneminin sonunda kanıt toplayabilir.

Süreç içi kanıt, öğrencinin mevcut anlayışını gösterebilir ve öğretimsel düzenlemeyi ya da geri bildirimi destekleyebilir; dönem sonu kanıtı ise o aşamada ulaşılan öğrenme çıktısına ilişkin bir yargıyı destekleyebilir.

Değerlendirme, kanıt toplamayı ve yorumlamayı içerir; not verme ise değerlendirme kanıtının yalnızca olası bir kullanımıdır.

Tek bir öğrenci yanıtı, tam öğrenmeyi ortaya koymayabilir; çünkü yargının gücü, görevin öğrenme hedefini ne ölçüde temsil ettiğine, öğrenci kanıtının kapsamına ve niteliğine ve onu yorumlamak için kullanılan ölçütlere bağlıdır.

Etkili değerlendirme, hedeflenen öğrenme ile öğrencilerden üretmeleri istenen kanıt arasında uyum gerektirir.

İçindekiler⌄

Değerlendirmeyi Öğrenme Hedefiyle Hizalama

Değerlendirme uyumu, değerlendirme görevinin öğrenme hedefinde belirtilen bilgiyi veya gözlemlenebilir performansı ortaya çıkarması anlamına gelir.

Görev, hedeflenen öğrenmeyle eşleşen ve başarı ölçütlerine göre yorumlanabilen kanıt üretmelidir.

Konu eşleşmesi gerekli ancak yeterli değildir; görevin hedefin gerektirdiği performansla da eşleşmesi gerekir.

Öğrenme hedefinin eylemi, tarihsel içeriği ve bilişsel talebi, uygun değerlendirme kanıtı ve görev gereksinimi olarak neyin kabul edileceğini sınırlar.

Tarih dersi hedefleri yazmak ayrı bir planlama görevidir; değerlendirme uyumu için mevcut hedefi kullanarak gereken gözlemlenebilir performansı belirleyin.

Aşağıdaki sıralama, uyumu hedeften değerlendirme görevine ve kanıta, kanıtın destekleyebileceği yargıya kadar denetler.

1. Gerekli performansı belirleyin. Öğrenme hedefini eylemi ve tarihsel içeriği açısından okuyun ve öğrencilerin neyi göstermesi gerektiğini belirleyin: tanımlama, açıklama, karşılaştırma veya değerlendirme gibi.
2. Gözlemlenebilir kanıtı tanımlayın. Gerekli performansın görünür olması ve başarı ölçütlerine göre yorumlanabilmesi için bir öğrenci yanıtının neyi göstermesi gerektiğini belirtin.
3. Eşleşen talebe sahip bir görev seçin. Yalnızca aynı tarihsel konuyu kapsamak yerine, hedefin ifade ettiği bilişsel düzeyde gerekli kanıtı ortaya çıkaran bir değerlendirme görevi seçin.
4. Uyumu doğrulayın. Görevin ürettiği kanıtın, öğrenme çıktısı hakkındaki amaçlanan yargıyı destekleyip destekleyemeyeceğini kontrol edin. Görev farklı bir beceriyi veya düşünme düzeyini ölçüyorsa, tarihsel içerik eşleşse bile değerlendirme zayıf uyumludur.

Örneğin, bir tarih dersinde öğrencilerden bir olayın nedenlerini tanımlamalarını isteyen bir hedef, bu nedenleri tanımlayan bir yanıtla değerlendirilebilir; öğrencilerden tarihsel kanıtı değerlendirmelerini isteyen bir hedef ise, bu kanıtla desteklenen değerlendirici bir yargı ortaya çıkaran bir görev gerektirir.

Yalnızca tanımlama gerektiren bir görev, değerlendirme hedefi için yetersiz kanıt sağlar; farklı ve yeterince zorlayıcı görevler ise gerekli performansı geçerli biçimde ortaya çıkarabilir.

Hedefi Gösterecek Kanıtı Tanımlama

Geçerli kanıt, öğrenme hedefinde adı geçen performansı gösteren gözlemlenebilir öğrenci çalışmasıdır.

Gözlemlenebilir bir yanıt, hedefin gerektirdiği bilişsel talep düzeyinde ilgili hatırlama, açıklama, karşılaştırma, argüman veya kaynak kullanımını ortaya koymalıdır.

Bir değerlendirme etkinliği bir yanıt için fırsat yaratır; kanıt, öğrenci yanıtının gerçekte gösterdiği şeydir.

Kanıtın türü ve kalitesi, hedefin bilişsel talebine göre değişir; yalnızca tarihsel konuya göre değil.

Örneğin, bir tarih hedefi bir olayın neden gerçekleştiğine ilişkin bir açıklama gerektiriyorsa, gözlemlenebilir bir yanıt ilgili olguları yalnızca hatırlamak yerine bu olguları bağlayan nedensel akıl yürütmeyi göstermelidir.

Aşağıdaki ölçütler, değerlendirme yöntemlerini listelemek yerine hedef taleplerini gözlemlenebilir kanıtlarla eşleştirir.

• Hatırlama: Hedefin gerektirdiği olguyu doğru biçimde tanımlayan veya ifade eden kısa bir yanıt, hatırlama kanıtı gösterir.
• Açıklama: İlgili olguları akıl yürütme yoluyla bağlayan, örneğin nedensel bir ilişkiyi betimleyen bir yanıt, açıklama kanıtı gösterir.
• Karşılaştırma: Belirtilen tarihsel konular arasındaki ilgili benzerlikleri veya farklılıkları tanımlayan bir yanıt, karşılaştırma kanıtı gösterir.
• Argüman: Bir iddia öne süren ve bu iddiayı ilgili akıl yürütmeyle veya tarihsel kanıtla destekleyen bir yanıt, argüman kanıtı gösterir.
• Kaynak kullanımı: Bir tarihsel kaynaktan gelen bilgiyi bir yorumu veya gerekçeyi desteklemek için kullanan bir yanıt, kaynak kullanımı kanıtı gösterir.

Açıklamalı bir örnek, belirli bir hedef talebini gözlemlenebilir bir yanıtın ilgili bölümlerine bağlayarak gereken performansın öğrenci çalışmasında nasıl görünür olduğunu gösterebilir.

Öğrenciler Görevi Tamamlamadan Önce Başarı Ölçütlerini Belirleyin

Başarı ölçütleri, öğrenci kanıtının öğrenme hedefi için yeterli olup olmadığını yargılamakta kullanılan gözlemlenebilir nitelikleri ifade eder.

Her ölçüt, olgusal doğruluk, ilgililik, destekleyici kanıt veya tarihsel akıl yürütme gibi gözlemlenebilir bir niteliği belirtmeli; "iyi anlama" gibi etiketlere dayanmamalıdır.

Bir ölçüt hangi niteliğin yargılandığını belirtir; oysa bir performans tanımlayıcısı o niteliğin ne kadar iyi sergilendiğini belirtir.

Yalnızca öğrenme hedefiyle ilgili ölçütler dahil edilmelidir çünkü hedef, yargıda hangi niteliklerin önemli olduğunu belirler.

Bir öğrenme çıktısı hedefin merkezinde olduğunda, o çıktının ölçütü, tüm ölçütler eşit kabul edilmek yerine diğer niteliklerden daha büyük bir önem taşıyabilir.

Öğrencilerin kanıt kullanarak tarihsel bir nedeni açıklamasını gerektiren bir hedef için aşağıdaki ölçütler, öğrenci yanıtındaki gözlemlenebilir koşulları belirler.

• Olgusal doğruluk: Yanıt, yanlış iddialara dayanmak yerine açıklamayı desteklemeye yetecek düzeyde tarihsel gerçekleri doğru kullanır.
• İlgililik: Yanıt, belirtilen tarihsel nedene odaklanır ve açıklamayı soruyla ilgili tutar.
• Destekleyici kanıt: Yanıt, desteklenmemiş bir iddia sunmak yerine açıklamayı desteklemek için ilgili tarihsel kanıtı kullanır.
• Tarihsel akıl yürütme: Yanıt, destekleyici kanıtın belirtilen nedenle ilişkisini açıklar ve akıl yürütmeyi yargı için gözlemlenebilir kılar.

Ölçütler, görevin gözlemlenebilir gerekliliklerinin yanında gösterilmesi ve öncelikli ölçütün öğrenme hedefine bağlanması yoluyla puanlamadan önce görünür kılınabilir.

"İyi anlama gösterir" gibi belirsiz bir ölçüt, bunun yerine "tarihsel nedeni ilgili gerçekleri ve destekleyici kanıtı kullanarak açıklar" biçiminde yazılabilir.

Yeniden yazılan ölçüt, performans düzeylerini tanımlamadan veya bir puan atamadan bir yargıyı destekleyebilecek gözlemlenebilir kanıtı belirler.

Dersteki Nokta İçin Değerlendirme Yöntemi Seçin

Değerlendirme yöntemi seçimi; kanıtın amacına, ders içindeki zamanlamaya, öğrenme hedefinin gerektirdiği kanıt türüne ve öğretmenin vermesi gereken öğretim kararına göre yapılmalıdır.

Bir yöntem, kararın gerektiği noktada bu kararı destekleyebilecek kanıtı ortaya çıkardığında uygundur.

Yöntemi, hangi kanıtın gerektiğine ve kanıtın bir kararı ne zaman bilgilendirmesi gerektiğine göre seçin; bir biçimi doğası gereği biçimlendirici değerlendirme ya da düzey belirleyici değerlendirme olarak kabul etmek yerine.

Yöntem özellikleri, öğretmenin toplayabileceği ve kullanabileceği kanıtı etkiler.

Hızlı bir yoklama ya da tartışma, görece düşük bir yanıt yüküyle mevcut anlayışa ilişkin kısa bir gösterge ortaya çıkarabilir; yazılı bir yanıt ya da kaynak görevi ise, öğrenme hedefi bunları gerektirdiğinde akıl yürütmeyi ve tarihsel kanıt kullanımını daha gözlemlenebilir kılabilir.

Bir kompozisyon ya da proje, hedef geliştirilmiş bir yanıt gerektirdiğinde daha kapsamlı kanıtı destekleyebilir; ancak daha büyük yanıt yükü, anında geri bildirim ve uyarlama gerektiğinde onu daha az uygun kılabilir.

Aşağıdaki ölçütler, bir değerlendirme yöntemini biçimine sabit bir değerlendirme amacı atamak yerine işlevine ve koşullarına göre seçer.

• Öğrenme hedefiyle uyum: Hedefin gerektirdiği bilgiyi, akıl yürütmeyi, kaynak kullanımını ya da diğer gözlemlenebilir performansı ortaya çıkaran bir yöntem seçin.
• Zamanlama: Kanıtı, öğretmenin öğretim kararını vermesi gerektiği anda — ister ders sırasında ister öğrenme döneminin sonunda — hazır olan bir yöntem kullanın.
• Kanıt türü: Yöntemi, kısa bir anlayış göstergesi, bir açıklama, kaynağa dayalı akıl yürütme ya da geliştirilmiş yazılı bir yanıt gibi gereken yanıtla eşleştirin.
• Yanıt yükü: Yöntemin, gereken kanıtın miktarına ve derinliğine göre ne kadar öğrenci zamanı ve çabası gerektirdiğini göz önünde bulundurun.
• Geri bildirim olanağı: Kanıtın öğrenme sırasında uyarlamayı desteklemesi gerektiğinde, yanıtın yorumlanabildiği ve daha fazla öğrenme hâlâ mümkünken geri bildirim sağlanabildiği bir yöntem kullanın.

Basit bir görsel karar aracı; ders aşamasının ve kanıt ihtiyacının uygun yöntem kategorisini nasıl daralttığını ve ortaya çıkan kanıtın nasıl kullanılabileceğini gösterebilir.

Örneğin, öğretmen devam etmeden önce bir fikri netleştirip netleştirmeyeceğine karar vermek için anında kanıta ihtiyaç duyduğunda kısa bir anlama yoklaması uygun olabilir; hedef, öğrencilerin tarihsel akıl yürütmelerini kanıt aracılığıyla görünür kılmalarını gerektirdiğinde ise bir kaynak görevi uygun olabilir.

Kısa sınav da, belirli bir öğrenme döneminden sonra kullanıldığında bir süreç sonu yargısını destekleyebilir; biçim tek başına, kullanımının biçimlendirici değerlendirme olarak mı yoksa düzey belirleyici değerlendirme olarak mı işlev gördüğünü belirlemez.

Öğrenme Sırasında Biçimlendirici Anlama Kontrolleri

Biçimlendirici değerlendirme, öğrenme sırasında öğrenci kanıtı toplar; bu sayede mevcut anlama, bir sonraki öğretme veya öğrenme hamlesini yönlendirebilir.

Biçimlendirici işlevi, bu kanıtın öğrenme henüz devam ederken geri bildirim veya öğretimsel düzenleme için kullanılmasından gelir; yalnızca görevin düşük riskli olmasından değil.

Bu yüzden anlama kontrollerinin, zamanında bir yanıtı yönlendirebilecek gözlemlenebilir kanıt üretmesi gerekir.

Yararlı bir kontrol, yalnızca katılımı artırmak veya öğrencilerden güvenlerini bildirmelerini istemek yerine, öğretimi etkileyebilecek belirli bir anlama veya yanlış anlamayı ortaya çıkarır.

Her kontrol, öğrenci yanıtını bir yoruma ve olası bir sonraki adıma bağlamalıdır; aşağıdaki örnekler kontrol → kanıt → anında yanıt ilişkisini gösterir.

• Hatırlama sorusu: Kısa bir hatırlama sorusu, öğrencilerin daha önce öğretilen gerçekleri veya kavramları doğru şekilde hatırlayıp hatırlamadığını ortaya çıkarabilir. Yanlış veya eksik yanıtlar, bu fikirler daha ileri tarihsel akıl yürütmede kullanılmadan önce açıklama veya odaklı tekrar yapılmasını sağlayabilir.
• Çıkış bileti: Öğrencilerden bir tarihsel ilişkiyi açıklamalarını isteyen bir çıkış bileti, dersin sonuna doğru mevcut anlayışlarına ilişkin kanıt sağlayabilir. Yanıtlar, bir sonraki dersin başında geri bildirimi veya öğretimsel bir düzenlemeyi yönlendirebilir.
• Zaman çizelgesi tamamlama: Bir zaman çizelgesinin bir bölümünü tamamlamak veya düzeltmek, öğrencilerin olayların sırasını ve birbirine göre konumunu anlayıp anlamadığını ortaya çıkarabilir. Yanlış sıralanmış olaylar, öğrenciler bu olaylar arasındaki ilişkileri yorumlamadan önce kronolojinin netleştirilmesi gerektiğini gösterebilir.
• Kısa kaynak yönergesi: Tarihsel bir kaynakla ilgili odaklı bir soru, bir öğrencinin hangi kanıtı fark ettiğini ve bu kanıtın nasıl yorumlandığını ortaya çıkarabilir. Yanıtlar kaynağa değil de desteklenmeyen varsayımlara dayanıyorsa, bir sonraki adım ilgili kaynak kanıtının nasıl belirleneceğini ve kullanılacağını modellemek olabilir.
• Kısa açıklama görevi: Öğrencilerden tarihsel bir olayın neden gerçekleştiğini açıklamalarını istemek, ilgili gerçekleri yalnızca sıralamak yerine nedensel akıl yürütmeyle bağlayıp bağlamadıklarını ortaya çıkarabilir. Örneğin, birkaç yanıt bir çatışmadan hemen önce gelen bir olayı tek neden olarak görüyorsa, öğretmen öğrencilerden açıklamalarını gözden geçirmelerini veya genişletmelerini istemeden önce tetikleyici ile katkıda bulunan nedenler arasındaki ayrımı netleştirebilir.

Tarihsel Anlayış İçin Ölçütleri Tanımlayın

Tarihsel anlayışa yönelik ölçütler, öğrenme hedefini yansıtmalı; doğru olgusal bilginin yanı sıra kronolojinin, tarihsel akıl yürütmenin ve kanıt kullanımının disipline özgü kullanımını da içerebilir.

İlgili değerlendirme ölçütleri, öğrencilerin görevde bilmeleri veya göstermeleri beklenen şeylere bağlıdır.

Gözlemlenebilir kanıt, bu nedenle, hedef tarafından belirtilen veya ima edilen tarihsel anlayışın belirli boyutlarıyla eşleşmelidir.

Olgusal bilgi, öğrencilerin tanımlaması, sıralaması, açıklaması veya kullanması gerekebilecek tarihsel içeriği sağlar.

Kronoloji ise, bu ilişkiler hedef açısından önemli olduğunda olaylar arasındaki zamansal sırayı ve ilişkileri gözlemlenebilir kılar.

Tarihsel akıl yürütme, öğrencilerin gerçekleri nasıl birbirine bağladığı, iddiaları nasıl geliştirdiği, ilişkileri nasıl açıkladığı veya geçmişi nasıl yorumladığıyla ilgilidir.

Kanıt kullanımı ise öğrencilerin bu yorumları desteklemek için tarihsel materyali nasıl seçtiği ve kullandığıyla ilgilidir.

Bu boyutlar birbirini destekleyebilir; ancak doğru içerik bilgisi tek başına disipliner akıl yürütmeyi göstermez ve ilgili tarihsel içerikle desteklenmeyen akıl yürütme, kanıta dayalı bir tarihsel yargı ile aynı kanıtı sağlamaz.

Aşağıdaki gruplandırma evrensel bir kontrol listesi değil, seçici bir gruplandırmadır: her öğrenme boyutu, yalnızca öğrenme hedefi ve görev talebiyle ilgili olduğunda değerlendirilmelidir.

Her ölçüt, gözlemlenebilir bir niteliği, amaçlanan yargıyı destekleyebilecek kanıta bağlar.

• Olgusal bilgi: İlgili kişi, olay, kavram veya tarihsel ayrıntıların doğru bir şekilde tanımlanması veya kullanılması, içerik bilgisine dair gözlemlenebilir kanıt sağlar ve gerekli tarihsel bilginin doğru anlaşılıp anlaşılmadığına ilişkin bir yargıyı destekler.
• Kronoloji: Zamansal ilişkilerin doğru bir şekilde sıralanması, tarihlendirilmesi veya açıklanması, öğrenme hedefi öğrencilerin olayları zamana yerleştirmesini veya bir dizi boyunca gelişmeleri ilişkilendirmesini gerektirdiğinde kronolojik anlayışa dair gözlemlenebilir kanıt sağlar.
• Tarihsel akıl yürütme: İlgili gerçekleri açıklama, karşılaştırma, nedensel akıl yürütme veya desteklenmiş bir iddia yoluyla birbirine bağlayan bir yanıt, bu akıl yürütme biçimi hedef tarafından gerektirildiğinde disipliner düşünceye dair kanıt sağlar.
• Kanıt kullanımı: Bir iddiayı veya yorumu desteklemek için ilgili tarihsel kanıtın seçilmesi ve kullanılması, öğrencinin tarihsel materyali görevin gerektirdiği yargıya veya açıklamaya bağlayabildiğine dair gözlemlenebilir kanıt sağlar.

Her değerlendirme görevinin tarihsel anlayışın her boyutunu değerlendirmesi gerekmez.

Öğrenme hedefi hangi boyutların ilgili olduğunu belirler; bu nedenle odaklanmış bir görev, değerlendirilen boyutların ötesinde tarihsel anlayışı gösterme iddiasında bulunmadan, amaçlanan çıktısı için geçerli kanıt sağlayabilir.

Olgusal Bilgi ve Kronolojik Anlayış İçin Ölçütler

Olgusal ve kronolojik kanıt; olgusal doğruluğu, tutarlı kronolojiyi ve uygun tarihsel bağlamı, yalnızca hedefin gerektirdiği ölçüde göstermelidir.

Tarihsel bir iddia, ilgili kişileri, olayları veya gelişmeleri doğru bir şekilde temsil etmeli ve bunları görevin gerektirdiği sıra, dönem veya tarih ilişkisi içinde konumlandırmalıdır.

Tam tarihler yalnızca hedef veya tarihsel anlam bunlara bağlı olduğunda gereklidir; küçük bir olgusal hata, amaçlanan anlamı değiştirip değiştirmediğine göre yargıyı etkilemelidir.

• Olgusal doğruluk: İlgili isimler, olaylar, gelişmeler ve ayrıntılar, tarihsel iddiayı destekleyecek kadar doğrudur; bir hata, iddiayı veya açıklamayı amaçlanan anlamını koruyarak bırakmak yerine değiştirdiğinde daha büyük bir değerlendirme önemi taşır.
• Sıralama: Olaylar veya gelişmeler, zamansal sıraları önemli olduğunda doğru sıralanır; böylece yanıt, yanlış bir kronolojiye bağlı olan bir tarihsel ilişkiyi ima etmez.
• Dönem veya tarih ilişkisi: Yanıt, olayları ilgili dönem içine yerleştirir ve bu ilişki hedef tarafından gerektirildiğinde bir tarih ilişkisini doğru bir şekilde temsil eder; daha geniş bir zamansal yerleşim gerekli kanıtı sağladığında tam tarihler gerekli değildir.
• Bağlamsal yerleştirme: Kişiler, olaylar veya gelişmeler, uygun tarihsel bağlam içinde konumlandırılır; böylece yerleşimleri yanıtın anlamını bozmak yerine destekler.

Örneğin, bir öğrenci bir gelişmeyi daha sonraki bir olaya katkıda bulunan bir unsur olarak açıklıyorsa, doğru sıralama açıklamayı destekler; çünkü zamansal sırayı tersine çevirmek, iddia edilen ilişkiyi değiştirirdi.

Bu sıralamayı ve tarihsel anlamı bozulmadan bırakan küçük bir tarih kayması, varsayılan katkıda bulunan gelişmeyi açıklamak için kullanıldığı olaydan sonraya yerleştiren bir hatadan değerlendirme açısından farklı bir anlam taşıyabilir.

Tarihsel Akıl Yürütme ve Kanıt Kullanımı İçin Ölçütler

Tarihsel akıl yürütme, gözlemlenebilir akıl yürütme hamleleri ve bir iddiayı desteklemek için kullanılan kanıtın kalitesi aracılığıyla değerlendirilmelidir.

Öğrenme hedefine bağlı olarak ilgili akıl yürütme türleri kaynak değerlendirme, bağlamlaştırma, kaynaklar arası doğrulama, karşılaştırma veya nedensel açıklamayı içerebilir.

Bir alıntı veya kaynak referansı, öğrenci bunu iddiayı gerekçelendirmek, nitelemek veya yorumlamak için kullanmadıkça tek başına akıl yürütme göstermez.

Tablo, seçilmiş akıl yürütme özelliklerini gözlemlenebilir öğrenci eylemleri, kalite kanıtı ve bunların değerlendirme yargısı için çıkarımlarıyla eşler.

Bu evrensel bir tarihsel-düşünme kontrol listesi değildir; yalnızca öğrenme hedefinin gerektirdiği akıl yürütme özellikleri değerlendirilmelidir.

Akıl yürütme özelliği	Gözlemlenebilir öğrenci eylemi	Kalite kanıtı	Değerlendirme çıkarımı
Kaynak değerlendirme	Bir kaynağın yaratıcısı, amacı veya koşulları gibi ilgili özelliklerini tanımlar ve kaynağı yorumlarken bunları kullanır.	Yorum, ilgili kaynak özelliklerinin kaynağın neyi destekleyebileceğini nasıl etkilediğini açıklar.	Öğrencinin, bir alıntıyı yeterli analiz olarak görmek yerine kaynak bilgisini değerlendirdiği yargısını destekler.
Bağlamlaştırma	Bir iddiayı veya kaynağı, tarihsel dönemin ilgili koşulları veya durumları içinde konumlandırır.	Bağlam, yorumla ilgilidir ve kanıtın tarihsel anlamını açıklamak için kullanılır.	Hedef bağlamsal akıl yürütme gerektirdiğinde, öğrencinin kanıtı bağlamlaştırdığı yargısını destekler.
Karşılaştırmalı doğrulama	İlgili kaynakları veya kanıtları karşılaştırır ve anlamlı uyum veya farklılık belirler.	Karşılaştırma, kaynakların yalnızca farklı olduğunu belirtmek yerine bir iddiayı güçlendirmek, nitelemek veya sorgulamak için kullanılır.	Öğrencinin, kaynaklar arasındaki ilişkileri gerekçe olarak kullanarak bir yorumu doğruladığı yargısını destekler.
Karşılaştırma veya nedensel açıklama	İlgili tarihsel konuları karşılaştırır veya kanıtı belirtilen bir neden, sonuç ya da ilişkiye bağlar.	Seçilen kanıt, karşılaştırma veya nedensel iddiayla ilgilidir ve akıl yürütme, bu kanıtın sonucu nasıl desteklediğini açıklar.	İddianın, açıklama yapılmadan ileri sürülmek yerine gözlemlenebilir bir akıl yürütme süreciyle gerekçelendirildiği yargısını destekler.

Örneğin, daha zayıf kanıt kullanımı bir iddiadan sonra ilgisini açıklamadan bir kaynaktan alıntı yapabilir; daha güçlü kanıt kullanımı ise kaynağın ilgili bir bölümünü seçer ve bunun iddiayı nasıl desteklediğini veya nitelediğini açıklar.

Bu ölçütler, tarihsel düşünme becerilerinin tamamını öğretmek yerine öğrenci çalışmasında görünen akıl yürütmeyi değerlendirir.

Değerlendirme yargısı, hedefin gerektirdiği ve yanıtta gösterilen akıl yürütme özellikleriyle sınırlı kalmalıdır.

Birincil Kaynak Analizini Değerlendirme Ölçütleri

Birincil kaynak analizi, öğrencinin bir birincil kaynağı içeriğini yalnızca çıkarmak veya betimlemek yerine tarihsel kanıt olarak yorumladığını göstermelidir.

Yanıt, ilgili kaynak özelliklerini kaynağın destekleyebileceği, niteleyebileceği veya belirsiz bırakabileceği şeylere bağlamalıdır.

Bir kaynağın ne söylediğini betimlemek, kaynağın kanıt olarak neyi destekleyebileceğini değerlendirmekle aynı şey değildir.

• Kaynağı oluşturan kişi/kurum veya köken: öğrenci kaynağı oluşturan ilgili kişi/kurumu veya kökeni tanımlar ve bu özelliğin kaynağın yorumunu ya da kanıt olarak kullanımını nasıl etkilediğini açıklayarak, yalnızca tanımlama yerine analiz yaptığını gösterir.
• Tarihsel bağlam: öğrenci kaynağı döneminin ilgili koşulları içinde bağlamlaştırır ve bu bağlamı kaynağın içeriğini veya önemini yorumlamak için kullanarak, zamansal ve durumsal koşulların kaynağın neyi destekleyebileceğini nasıl etkilediğini gösterir.
• Hedef kitle veya amaç: öğrenci uygun olduğunda amaçlanan hedef kitleyi veya amacı tanımlar ve bunun kaynağın içeriğini, vurgusunu veya tarihsel kanıt olarak kullanışlılığını nasıl şekillendirdiğini açıklar.
• Bakış açısı: öğrenci kaynakta ifade edilen veya temsil edilen bakış açısını yorumlar ve bakış açısının veya önyargının kaynağı otomatik olarak güvenilmez kıldığını varsaymadan, bunun çıkarımlarını veya sınırlılıklarını değerlendirir.
• Kaynaklar arası doğrulama: öğrenci görev kaynaklar arası doğrulama gerektirdiğinde kaynağı diğer ilgili kanıtlarla karşılaştırır ve bir yorumu desteklemek, nitelemek veya sorgulamak için anlamlı uyum veya farklılık kullanır.
• Tarihsel kanıt olarak kullanım: öğrenci kaynaktan ilgili bilgiyi bir iddiayı desteklemek için kullanır ve bu kanıtın neden ilgili olduğunu açıklayarak, yalnızca alıntı veya atıfta bulunmayı analiz olarak kabul etmek yerine kanıta dayalı akıl yürütme gösterir.

Bu ölçütler mekanik olarak değil, göreve göre seçilmelidir; çünkü bir görev farklı kombinasyonlarda kaynağı oluşturan kişi/kurum, köken, tarihsel bağlam, hedef kitle, amaç, bakış açısı, kaynaklar arası doğrulama veya kanıta dayalı kullanıma dikkat edilmesini gerektirebilir.

Örneğin, bir kaynağın ne söylediğini ifade eden bir yanıt betimleyici kalırken, kaynağı oluşturan kişi/kurumu ve amacını, kaynağın bir iddiayı ne ölçüde destekleyebileceğiyle ilişkilendiren bir yanıt kanıt değerinin gözlemlenebilir analizini gösterir.

Bu süreçlerin birincil kaynaklarla öğrenme etkinlikleri aracılığıyla öğretilmesi ayrı bir öğretim bağlamıdır; burada değerlendirme yargısı, öğrencinin yanıtının fiilen neyi gösterdiğiyle ilgilidir.

Rubrik Ölçütlerini Kullanarak Öğrenci Performansını Tutarlı Yargılama

Bir rubrik, her ölçütü öğrencilerin ürettiği kanıtlardaki gözlemlenebilir farklılıkları tanımlayan bir performans tanımlayıcısıyla eşleştirerek öğrenci performansını yargılamada tutarlılığı destekleyebilir.

Tanımlayıcılar ölçüte özgü olduğunda, performanstaki ilgili farklılıkları açıkça ayırt ettiğinde ve öğrenci yanıtıyla eşleştirilebildiğinde ortaya çıkan yargı daha tutarlı bir temele dayanır.

Ölçüt neyin yargılandığını belirtir; performans tanımlayıcısı ise gözlemlenebilir kanıtın nitelik veya bütünlük açısından nasıl farklılaştığını belirtir.

Tanımlayıcılar sabit eşikler olarak ele alınmak yerine fiili öğrenme hedefine göre yeniden yazılmalıdır; çünkü ilgililikleri görevin ortaya çıkarması amaçlanan performansa bağlıdır.

Aşağıdaki açıklayıcı ilerleme, bir tarihsel akıl yürütme ölçütü kullanarak kanıt eşleşmesinin evrensel bir rubrik oluşturmaksızın yargıyı nasıl destekleyebileceğini göstermektedir.

Ölçüt	Daha az kapsamlı kanıt	Hedef için yeterli kanıt	Daha kapsamlı kanıt
Tarihsel akıl yürütme: nedensel bir iddiayı gerekçelendirmek için kanıt kullanma	Öğrenci nedensel bir iddia belirtir ve ilgili tarihsel kanıtı dahil eder ancak kanıtın iddia edilen ilişkiyi nasıl desteklediğini açıklamaz.	Öğrenci nedensel bir iddia belirtir, ilgili tarihsel kanıtı seçer ve bu kanıtın iddia edilen ilişkiyi nasıl desteklediğini açıklar.	Öğrenci nedensel bir iddia belirtir, ilgili tarihsel kanıtı açıklamaya entegre eder ve kanıtı iddia edilen ilişkiyi uygun yerlerde gerekçelendirmek ve nitelemek için kullanır.

Değerlendirmeyi Ders Akışına Yerleştirin

Değerlendirme, kanıtın öğrenme sırasında öğretimi bilgilendirebileceği ve öğrenme hedefini daha sonra doğrulayabileceği noktalarda ders akışına yerleştirilmelidir.

Her kontrol noktasının, yalnızca başka bir değerlendirme etkinliği eklemek için var olmaktansa, net bir kanıt amacı ve öğretimsel bir sonucu olmalıdır.

Tam yerleşim; hedefe, ders tasarımına, etkinlik süresine ve ihtiyaç duyulan kanıt türüne göre değişebilir.

Aşağıdaki sıralama, planlanan kanıttan biçimlendirici kontrollere, öğretimsel düzenlemeye ve süreç sonu doğrulamasına doğru ilerler.

Amacı, her etkinliği notlandırılmış bir olaya dönüştürmeksizin, her ders aşamasını o noktada ihtiyaç duyulan kanıta, bu kanıtı toplamak için kullanılan değerlendirme eylemine ve onu izleyen karara bağlamaktır.

1. Kanıtı öğrenme hedefine göre planlayın: Hangi öğrenci yanıtı veya performansının hedeflenen öğrenmeyi göstereceğini ve onu yorumlamak için hangi başarı ölçütlerinin kullanılacağını belirleyin. Bu, eninde sonunda hangi kanıtın doğrulanması gerektiğini belirler ve sonraki kontrol noktalarının ilgisiz bilgi toplamasını engeller.
2. Ön bilginin önemli olduğu yere bir ilk biçimlendirici kontrol yerleştirin: Öğrenciler ön koşul niteliğindeki bilgiye veya kavramlara bağımlı hale gelmeden önce kısa bir kanıt toplayın. Kontrol noktası ilgili bir eksikliği veya kavram yanılgısını ortaya çıkarırsa, bu anlayışı varsayan çalışmaya geçmeden önce geri bildirim, açıklama veya başka bir öğretimsel düzenleme kullanın.
3. Bir karar noktasında ders içi kontrol noktası kullanın: Öğrenciler hedeflenen anlayışı geliştirme fırsatı bulduktan sonra, ancak yanıt vermek için hâlâ zaman varken kanıt toplayın. Devam etme, netleştirme, modelleme, daha fazla pratik sağlama veya başka bir odaklı yanıt toplama kararını vermek için kanıtı yorumlayın.
4. Kanıta yanıt verin: Geri bildirimi veya öğretimsel düzenlemeyi, kontrol noktası tarafından ortaya çıkarılan belirli soruna bağlayın; öğretimi ayrım gözetmeksizin tekrarlamak yerine. Değerlendirme eyleminin amacı, iyileştirme hâlâ mümkünken bir sonraki öğretme veya öğrenme hamlesini etkilemektir.
5. Süreç sonu doğrulamasını tamamlayın: Dersin veya ders dizisinin sonunda, hedeflenen öğrenmeyi başarı ölçütlerine göre yargılamak için yeterli kanıt toplayın. Neyin gösterildiğini ve mevcut ders dizisinin ötesinde herhangi bir şeyin takip gerektirip gerektirmediğini belirlemek için bu süreç sonu kanıtını kullanın.

Örneğin, öğrenme hedefi öğrencilerin tarihsel bir olayın neden gerçekleştiğini açıklamasını gerektiriyorsa, erken bir biçimlendirici kontrol onlardan kısa bir yanıtla ilgili nedenleri tanımlamalarını isteyebilir; ders içi bir kontrol noktası ise bu nedenleri akıl yürütme yoluyla bağlayıp bağlayamadıklarını ortaya çıkaran kısa bir nedensel açıklama gerektirebilir.

Süreç sonu doğrulaması daha sonra aynı hedefi ve başarı ölçütlerini kullanarak daha gelişmiş bir açıklama gerektirebilir; böylece dersin her aşaması notlandırılmaksızın birkaç yararlı anda kanıt toplanmış olur.

Planlanmış Kontrol Noktalarında Kanıt Toplama

Bir değerlendirme kontrol noktası, öğretmenin öğrenme hedefine yönelik ilerleme hakkında bilmesi gerekenlerdeki anlamlı bir değişime karşılık gelmelidir.

Her kontrol noktası, belirli bir yorumu veya eylemi bilgilendirebilecek kanıt toplamalı ve öğrenciden istenen yanıtın kapsamı bu kararla orantılı olmalıdır.

Bir kontrol noktası, beklenen kanıtı yalnızca başka bir test eklemek yerine bir yargıyı veya öğretimsel yanıtı etkileyebildiğinde kullanışlıdır.

Ön bilgi kanıtı, öğrencilerin hedef için gereken temel bilgiye sahip olup olmadığını gösterebilir; gelişen anlayış ise akıl yürütmelerinin ilerleyip ilerlemediğini veya düzenleme gerektirip gerektirmediğini ortaya çıkarabilir.

Uygulama kanıtı, öğrencilerin bu gelişen anlayışı ilgili bir görevde kullanıp kullanamayacağını gösterebilir; ders sonu kanıtı ise hedef ve ölçütlerine göre bir yargıyı destekleyebilir.

Aşağıdaki sıralama, bunları sabit evrensel bir şablon olarak değil, anlamlı kanıt noktaları olarak ele alır; her gözlem yöntemi, kontrol noktasının ortaya çıkarması amaçlanana göre seçilir.

1. Ön bilgiyi kontrol edin: hedef için önemli olan temel bilgiyi veya kavram yanılgısını belirleyin, ardından yalnızca gereken kanıtı toplamak için odaklı bir yanıt gibi kısa bir gözlem yöntemi kullanın. Öğrencilerin devam etmeye hazır olup olmadığına veya hedeflenen öğrenme daha da gelişmeden önce açıklama gerekip gerekmediğine karar vermek için yanıtı yorumlayın.
2. Gelişen anlayışı kontrol edin: öğrenciler hedef fikirle çalışmaya başladıktan sonra, mevcut akıl yürütmelerini görünür kılan bir gözlem yöntemi kullanarak kanıt toplayın. Kontrol noktasını ustalık kanıtı olarak görmek yerine, geri bildirimi veya öğretimsel düzenlemeyi bilgilendirebilecek belirli boşluklar veya ortaya çıkan anlayış için yanıtı yorumlayın.
3. Uygulamayı kontrol edin: öğrencilerden hedef bilgiyi veya akıl yürütmeyi, önceki kontrol noktasından daha derin kanıt gerektiren bir görevde uygulamalarını isteyin. Hedef tarihsel bir olayın neden gerçekleştiğini açıklamaksa, daha önceki bir kontrol noktası öğrencilerden ilgili nedenleri tanımlamalarını isteyebilirken, bu kontrol noktası bu nedenlerin olaya nasıl katkıda bulunduğunu açıklamalarını ister; yorumlama bu yüzden aynı soruyu tekrarlamak yerine aynı hedefi daha fazla derinlikte inceler.
4. Ders sonu kanıtı toplayın: hedeflenen öğrenmeyi ilgili ölçütlere göre yargılamak için yeterli kanıt ortaya çıkaran bir gözlem yöntemi kullanın. Ortaya çıkan yanıtı, hedef için ders sonu kanıtı olarak yorumlayın ve kalan boşluğu takip gerekip gerekmediğini belirlemek için kullanın.

Değerlendirme Kanıtı Yanlış Anlamayı Gösterdiğinde Yanıt Verme

Yanlış anlama gösteren değerlendirme kanıtı, öğretmenin bir öğretimsel yanıt seçmeden önce yorumlanması gereken bir sinyaldir.

Tek bir yanlış veya eksik yanıt, bir bilgi boşluğunu, görev yanlış anlamasını, zayıf kanıt kullanımını veya izole bir hatayı gösterebilir; bu nedenle gözlemlenen hata henüz doğrulanmış bir öğrenme ihtiyacı değildir.

Öğretmen düzeltici bir yön seçmeden önce bir doğrulama kontrolü en olası yorumu test etmelidir.

Bir bilgi boşluğu, doğrulayıcı bir kontrol ilgili gerçeklerin veya kavramların eksik olduğunu gösterdiğinde daha olasıdır; öğrenci talimat veya soru netleştirildikten sonra hedeflenen bilgiyi gösterebildiğinde ise bir görev yanlış anlaması akla gelebilir.

Öğrenci bir iddia belirtebildiği halde onu destekleyecek ilgili kaynak kanıtını seçemediğinde veya bağlayamadığında zayıf kanıt kullanımı söz konusu olabilir.

Yeni öğrenci kanıtı beklenen anlayışı gösterdiğinde ve orijinal hata benzer bir talep altında tekrarlanmadığında izole bir hata daha olası hale gelir.

1. Sinyali tanımlayın: öğrenci kanıtının eksik, yanlış veya tutarsız kısmını belirleyin ve bir neden atfetmeden gözlemlenebilir olanı ifade edin.
2. Olası bir yorum oluşturun: sinyalin bir bilgi boşluğu, görev yanlış anlaması, zayıf kanıt kullanımı veya izole hata önerip önermediğini değerlendirin; kanıtın belirsiz olduğu durumlarda alternatif yorumları açık tutun.
3. Bir doğrulama kontrolü kullanın: olası yorumları ayırt eden odaklı bir yanıt toplayın; örneğin eksik bilgiyi kontrol etmek, görev talimatını netleştirmek veya öğrenciden bir iddiayı ilgili kaynak kanıtına bağlamasını istemek gibi.
4. Düzeltici yönü seçin: doğrulama kontrolü yorumu destekliyorsa, görevi netleştirerek, eksik bilgiyi yeniden öğreterek, başka bir örnek veya düzeltici yönlendirme sağlayarak veya sorun belirsiz kaldığında yeni kanıt toplayarak orantılı bir şekilde yanıt verin.

Örneğin, bir öğrenci yanlış bir nedensel açıklama yaparsa, öğretmen önce ilgili tarihsel gerçeklerin bilinip bilinmediğini kontrol edebilir; gerçekler doğru ancak ilişki hâlâ net değilse, olgusal içeriği yeniden öğretmektense başka bir örnek veya odaklı bir akıl yürütme yönlendirmesi daha uygun olabilir.

Bu yerel doğrulama-ve-yanıt süreci daha fazla araştırma gerektiren şeyi belirledikten sonra, daha kalıcı veya çok parçalı sorunlar değerlendirme ve uyum sorunlarını giderme yoluyla ele alınabilir.

Öğrenme Hedefine Ulaşılıp Ulaşılmadığını Belirleme

Öğrenme hedefine ulaşıldığı yargısı, ilgili başarı ölçütleriyle eşleşen, hedeflenen öğrenmeyi kapsayan ve bu yorumu destekleyecek kadar tutarlı bir kanıt kümesi gerektirir.

Kanıt kalitesi, bireysel yanıtların gereken bilgiyi veya performansı ne kadar iyi gösterdiğiyle ilgilidir; kanıt yeterliliği ise mevcut kanıtın yargı için yeterli hedef kapsamı sağlayıp sağlamadığıyla ilgilidir.

Hedefin bir parçasındaki güçlü bir yanıt, o parça için yüksek kaliteli kanıt olabilir ancak hedefin tamamına ulaşıldığı için yetersiz kanıt olabilir.

Hedef gösterilmiş

Kanıt, hedefin gerekli bölümlerini kapsıyor, ilgili başarı ölçütleriyle eşleşiyor ve yorumu destekleyecek kadar tutarlıysa hedefe ulaşıldığına ilişkin yargı desteklenir.

Kısmen gösterilmiş

Bazı ilgili ölçütler desteklenirken hedef kapsamı eksik veya kanıt tutarsızsa öğrenmenin yalnızca desteklenen kısmı hakkında yargıya varın.

Yargı için yetersiz ya da belirsiz

Kanıt gerekli ölçütleri desteklemiyorsa veya güvenilir bir yoruma yetmiyorsa, öğrenilmediğini varsaymak yerine belirsizliği giderecek odaklı takip kanıtı toplayın.

Görev tamamlama tek başına öğrenmeyi kanıtlamaz; karar, öğrenci kanıtının başarı ölçütlerine göre neyi gösterdiğine dayanır.

Aşağıdaki tanısal sıralama, mekanik bir puandan ziyade kanıt kapsamından ölçüt eşleşmesine, yeterlilik ve tutarlılığa ve ardından kanıta dayalı bir yoruma doğru ilerler.

1. Kanıt kapsamını kontrol edin: öğrenme hedefinin hangi bölümlerinin kanıt kümesinde temsil edildiğini ve mevcut kanıtta gerekli olan herhangi bir bilgi veya performansın eksik olup olmadığını belirleyin.
2. Kanıtı başarı ölçütleriyle karşılaştırın: öğrenci kanıtının hangi ölçütleri desteklediğini ve ölçüt eşleşmesinin nerede kısmi, belirsiz veya eksik olduğunu belirleyin.
3. Yeterlilik ve tutarlılığı değerlendirin: kanıtın hedefin tamamını yargılamak için yeterli olup olmadığını ve yanıtların yorumu destekleyecek kadar tutarlı olup olmadığını değerlendirin. Yalnızca bir parça için güçlü kanıt, yeterli hedef kapsamı olarak değerlendirilmemelidir.
4. Nitelikli bir yargıda bulunun: kanıtı, yalnızca kapsamı, ölçüt eşleşmesi, yeterliliği ve tutarlılığının izin verdiği ölçüde, hedefe ulaşıldığını, kısmen gösterildiğini veya henüz gösterilmediğini destekleyecek şekilde yorumlayın.

Kanıt eksik veya tutarsızsa, sonraki karar belirsizliği gidermek için daha fazla kanıt gerekip gerekmediği veya mevcut kanıtın belirli bir öğrenme ihtiyacını zaten tanımlayıp tanımlamadığıdır.

Yapılacak herhangi bir takip, henüz yeterli olmayan kanıttan önceden belirlenmiş bir yargıyı zorlamak yerine bu bilgi boşluğunu gidermelidir.

Öğrenci Kanıtını Başarı Ölçütleriyle Karşılaştırma

Genel bir yargıya varmadan önce her bir başarı ölçütü, öğrencinin yanıtındaki gözlemlenen kanıtla karşılaştırılmalıdır.

Karşılaştırma, her ölçüt için eşleşme derecesini veya boşluğu belirlemeli ve doğrudan öğrenme hedefini temsil eden ölçütlere öncelik vermelidir.

Tablo, mekanik bir ortalamaya güvenmek yerine, her bir ölçütü kanıta, eşleşmeye ve yoruma bağlayarak bu yargılama mantığını görünür kılar.

Eksik ölçüt, öğrenme hedefinin temel bir parçasını temsil ettiğinde, kritik bir boşluk ortalama bir puandan daha önemli olabilir ve nitel kanıt, sayısal puanlamanın doğası gereği daha geçerli olduğu anlamına gelmeksizin bu boşluğu görünür kılabilir.

Örneğin, bir yanıt olgusal olarak doğru olabilir ancak ilgili gerçekleri, bunların tarihsel iddiayı nasıl desteklediğini açıklamadan ifade ettiğinde, bir akıl yürütme veya kanıt kullanımı ölçütüyle yalnızca kısmen eşleşebilir.

Ölçüt	Gözlemlenen kanıt	Eşleşme derecesi	Yorum
Olgusal doğruluk	Yanıt, ilgili tarihsel gerçekleri doğru bir şekilde ifade eder.	Eşleşiyor	Gözlemlenen kanıt, olgusal doğruluk ölçütünü desteklemektedir.
Kanıt kullanımı	Yanıt, ilgili tarihsel kanıtı içerir ancak bunun iddiayı nasıl desteklediğini açıklamaz.	Kısmen eşleşiyor	Kanıt ilgilidir, ancak yanıt, bu kanıtı iddiaya bağlama konusunda bir boşluk olduğunu göstermektedir.
Tarihsel akıl yürütme	Yanıt bir sonuç belirtir ancak ilgili gerçeklerle bu sonuç arasındaki ilişkiyi açıklamaz.	Henüz ölçütü göstermiyor	Akıl yürütme, öğrenme hedefi için öncelikli bir ölçüt olduğunda, içerik doğruluğu eksik akıl yürütmeyi telafi etmez.

Takip Gerektiren Öğrenmeyi Belirleme

Takip, öğrenci çalışması başarı ölçütleriyle karşılaştırıldıktan sonra desteklenmeyen ölçütü veya kanıt örüntüsünü hedeflemelidir.

Olası öğrenme ihtiyacı, yalnızca mevcut kanıtın izin verdiği ölçüde çıkarılmalı ve sonraki öğretimsel karar, bu örüntünün gücü ve tutarlılığıyla orantılı olmalıdır.

Orijinal yanıt, güvenilir bir yorumu desteklemek için çok sınırlı veya belirsiz olduğunda takip kanıtı yararlıdır.

İzole bir anormallik başka bir kontrol gerektirebilir; buna karşılık birden fazla yanıtta tekrar eden bir örüntü, hedeflenmiş takibi daha güçlü bir şekilde destekler.

Karşılaştırılabilir görevlerdeki tutarlı kanıt, gözlemlenen örüntünün öğrenmenin henüz sağlamlaşmadığını gösterdiğine ilişkin güveni artırır; tek bir olağandışı yanıt ise bunun yerine görev yanlış anlaması, dikkatsizlik veya başka bir geçici faktörü yansıtabilir.

Bu nedenle tanı, çözümlenmemiş ölçüt ve gözlemlenen örüntü, bir sonraki kararı yönlendirecek kadar tutarlı hale gelene kadar nitelikli kalmalıdır.

• Eksik bilgi: çözümlenmemiş bir ölçüt karşısında tekrarlanan olgusal eksiklikler veya yanlışlıklar, ilgili bilginin henüz güvence altına alınmamış olabileceğini gösterir. Eksik gerçeği veya kavramı kontrol etmek için odaklı takip kanıtı kullanın, ardından örüntü doğrulanırsa o içeriği netleştirin veya yeniden gözden geçirin.
• Kronolojik karışıklık: sıra, dönem veya zamansal ilişkilerde tekrarlanan hatalar, kronolojik anlayışın henüz sağlamlaşmadığını gösterebilir. Daha fazla sıra veya tarihsel bağlam açıklamasının gerekli olup olmadığına karar vermeden önce öğrencilerin ilgili olayları doğru şekilde sıralayıp sıralayamadığını veya ilişkilendirip ilişkilendiremediğini kontrol edin.
• Desteklenmeyen iddia: destekleyici kanıt olmadan tekrar eden bir iddia, tarihsel savları destekle bağlama konusunda bir öğrenme ihtiyacı olduğunu gösterir. Öğrencinin ilgili materyali seçmesini ve açıklamasını gerektiren takip kanıtı isteyin, ardından kanıt kullanımı konusunda daha fazla öğretimin gerekip gerekmediğine karar verin.
• Zayıf kaynak yorumu: bir kaynağın ne söylediğinin tekrar tekrar betimlenmesi; kaynağı oluşturan kişi/kurum, amaç, bağlam, bakış açısı veya kanıt değeri yorumlanmıyorsa kaynak analizinin henüz sağlamlaşmadığını gösterebilir. Hedeflenmiş bir öğretimsel yanıt seçmeden önce, çözümlenmemiş kaynak analizi ölçütünü test eden odaklı bir yanıt toplayın.
• Tutarsız performans: bir yanıtta başarılı performansın ardından aynı ölçütü karşılamayan karşılaştırılabilir bir yanıtın gelmesi, doğrulanmış bir boşluktan ziyade istikrarsız anlayışı gösterebilir. Başka bir karşılaştırılabilir kontrol, varyasyonun izole bir anormallik mi yoksa hedeflenmiş takibi destekleyen yinelenen bir örüntü mü olduğunu belirleyebilir.